1.6.1 De groeiende reikwijdte van het opportuniteitsb

In de loop van de tijd is de reikwijdte van het opportuniteitsbeginsel uitgebreid, onder meer met gebruikmaking van de redenering dat iemand aan wie een vergaande bevoegdheid toekomt, ook de bevoegdheid toekomt minder vergaande beslissingen te nemen. Uit het opportuniteitsbeginsel, begrepen als de bevoegdheid om over te gaan tot onvoorwaardelijke niet-vervolging van een strafbaar feit, konden daarom ook andere bevoegdheden worden afgeleid. Dat gold zowel voor het voorwaardelijk sepot, als voor de transactie, evenals voor de bevoegdheid om de omvang van de tenlastelegging te beperken tot een selectie van het bewijsbare feitencomplex. Deze drie bevoegdheden geven goed weer welke reikwijdte het opportuniteitsbeginsel in een klassieke opvatting heeft.1 Die reikwijdte van het opportuniteitsbeginsel is al duidelijk groter dan dat het alleen de mogelijkheid geeft te kiezen tussen vervolging voor het maximaal haalbare en het achterwege laten van elke strafrechtelijke reactie. Inmiddels wordt het opportuniteitsbeginsel geacht een nog verder strekkende reikwijdte te bezitten. Dat houdt bijvoorbeeld in dat het mogelijk geacht wordt om tot op zekere hoogte met verdachten te onderhandelen over de wijze van afdoening, om het opportuniteitsbeginsel toe te passen in de opsporingsfase, en om beleid te voeren en te publiceren op alle gebieden waarop het om zijn taken uitvoert.