11.6.2.1 De wettelijke doorschuifregeling

Voor de toepassing van de wettelijke doorschuifregeling geldt een aantal wettelijke eisen. In de basis maakt het voor de beoordeling of daaraan is voldaan niet uit of sprake is van een zuiver binnenlandse splitsing of van een fiscale outbound GOS. Daarom verwijs ik primair naar eerdere analyses in dit hoofdstuk.1 Hierna focus ik op bijzonderheden in relatie tot deze eisen bij een fiscale outbound GOS.

Aan het vereiste dat voor het bepalen van de winst bij de splitsingspartners dezelfde bepalingen van toepassing moeten zijn,2 is met betrekking tot een fiscale outbound GOS voldaan ingeval de in Nederland gevestigde splitser is onderworpen aan hetzelfde Nederlandse vennootschapsbelastingregime als waaraan de vi van elke verkrijger wordt blootgesteld.3 Het vereiste ziet dus niet op het per definitie afwijkende buitenlandse regime dat van toepassing is op de verkrijger.4

Wat betreft de vereisten die gaan over fiscale aanspraken en de toepassing van de innovatiebox, spelen niet echt bijzonderheden.5 Het gaat immers over fiscale aanspraken en een preferentiële regeling die zijn uitgewerkt in specifieke bepalingen in de Wet VPB 1969. Verkrijgers die vóór de fiscale outbound GOS niet vennootschapsbelastingplichtig zijn, voldoen per definitie aan deze eisen. Zij passen immers de innovatiebox niet toe en beschikken ook niet over bedoelde fiscale aanspraken. Dat kan anders zijn voor de in Nederland gevestigde splitsende rechtspersoon en de buiten Nederland gevestigde verkrijgers die vóór de zuivere splitsing wel vennootschapsbelastingplichtig zijn.6 Deze gevallen verschillen evenwel niet noemenswaardig van puur nationale splitsingssituaties. De zuivere splitsing kan dan uitsluitend fiscaal begeleid tot stand komen op grond van de doorschuifregeling op verzoek (zie hierna).7

De eis dat de latere heffing van vennootschapsbelasting geheel moet zijn verzekerd, is cruciaal voor de beoordeling of een fiscale outbound GOS in aanmerking komt voor de wettelijke doorschuifregeling.8 Als vermogensbestanddelen na de splitsing functioneel toerekenbaar zijn aan het buitenlandse hoofdhuis van de verkrijgers, is niet aan deze eis voldaan. De toegang tot de wettelijke doorschuifregeling is dan geblokkeerd. Het vermogen verlaat immers het bereik van de Wet VPB 1969. Zelfs wanneer één vermogensbestanddeel met een fiscale meerwaarde overgaat naar het buitenlandse hoofdhuis, is fiscale begeleiding alleen mogelijk op grond van de doorschuifregeling op verzoek. Indien de verkrijgers na de splitsing geen onderneming in Nederland drijven, is fiscale facilitering onmogelijk.9 Als gevolg van de fiscale outbound GOS is het gehele vermogen van de zuivere splitser immers niet meer onderworpen aan de Nederlandse vennootschapsbelasting.10

Komt de fiscale outbound GOS fiscaal begeleid tot stand op basis van de wettelijke doorschuifregeling, dan treden de verkrijgende rechtspersonen met betrekking tot al hetgeen is verkregen, in de vennootschapsbelastingvoetsporen van de splitsende rechtspersoon. Dit heeft onder meer tot gevolg dat de verkregen vermogensbestanddelen voor dezelfde waarde op de fiscale balans van de vi van de verkrijgers worden opgenomen als waarvoor dat vermogen bij de splitser fiscaal genoteerd stond.11