7.5.2 Verhouding tussen artikel 8 en 9 Rome I-Verordening

In het Verenigd Koninkrijk wordt een strikt onderscheid gemaakt tussen contractuele en wettelijke rechten van werknemers. Contractuele rechten van werknemers zijn opgenomen in de individuele arbeidsovereenkomst, terwijl wettelijke rechten van werknemers op zichzelf staande vorderingen zijn.

In het Verenigd Koninkrijk is de toepasselijkheid van de Rome I-Verordening op wettelijke rechten van werknemers omstreden, omdat deze niet als verbintenissen uit overeenkomst worden beschouwd. De toepasselijkheid van de conflictregels van de Rome I-Verordening is evenwel niet afhankelijk van binnenlandse karakterisering. Anders gezegd: het feit dat wettelijke rechten van werknemers in het Verenigd Koninkrijk niet als verbintenissen uit overeenkomst worden beschouwd betekent niet dat de Rome I-Verordening niet van toepassing is.1 Het internationale conflictenrecht voor zowel contractuele als wettelijke rechten van werknemers is opgenomen in de Rome I-Verordening.2

Op het eerste gezicht lijkt de verhouding tussen artikel 8 en 9 Rome I-Verordening in het Verenigd Koninkrijk duidelijk. Het toepasselijke recht op contractuele rechten van werknemers dient te worden vastgesteld aan de hand van artikel 8 Rome I-Verordening, terwijl de wettelijke rechten van werknemers in het Verenigd Koninkrijk worden beschouwd als voorrangsregels in de zin van artikel 9 Rome I-Verordening.3 Veel Engelse wetten kennen namelijk uitdrukkelijke eenzijdige conflictregels die aangeven hoe ver de internationale toepasselijkheid van de Engelse wetten reikt.4 Engelse gerechten zijn voor de wettelijke rechten van werknemers dus niet gebonden aan de conflictregels en kunnen deze wettelijke rechten direct toepassen indien en voor zover het geval binnen het door de werkingssfeerbepaling afgebakende toepassingsgebied valt. In internationale arbeidszaken over wettelijke rechten van werknemers wordt daarom relatief weinig aandacht besteed aan de conflictregels en veel aandacht aan de werkingssfeerbepalingen.5 Omgekeerd dienen de wettelijke rechten van werknemers buiten beschouwing te blijven indien het geval buiten de werkingssfeerbepaling valt. Het is echter maar zeer de vraag of alle wettelijke rechten van werknemers in het Verenigd Koninkrijk kwalificeren als voorrangsregels in de zin van artikel 9 Rome I-Verordening.6

Er bestaat in het Verenigd Koninkrijk dus wel een scheiding tussen artikel 8 en 9 Rome I-Verordening, maar alleen op basis van een ander criterium dan in Nederland en Duitsland.7