3.2.1 Inleiding

De overeenkomsten die thans onderdeel uitmaken van het juridisch raamwerk van de WHO, zijn gefaseerd tot stand gekomen tijdens zogenoemde ‘(vergader)rondes’ tussen de verdragslanden bij de GATT (thans de WHO). De vergaderrondes hebben tot doel om een nieuw pakket aan maatregelen gericht op verdere marktliberalisatie tot stand te brengen. De rondes, waarin (thans) alle WHO-leden vertegenwoordigd zijn, beslaan in de regel elk een aantal jaar en worden vernoemd naar een persoon of de stad waar de eerste vergadering van een ronde plaatsvindt dan wel het nieuwe pakket aan maatregelen wordt getekend.

Er zijn vier rondes met betekenis voor de vaststelling van de douanewaarde te onderkennen. Ten eerste betreft dit de Genève-ronde (1947) die aan bod komt in onderdeel 3.2.2. Tijdens deze ronde is de GATT 1947 tot stand gekomen, dat de aanleiding vormde voor de totstandkoming van het Verdrag nopens de waarde van goederen in douanezaken (Verdrag van Brussel) dat op 15 december 1950 werd gesloten.1 In dit onderdeel komt ook de oprichting van de Internationale Douaneraad aan bod. Op 22 juni 1994 heeft de Internationale Douaneraad besloten haar naam te wijzigen in Wereld Douane Organisatie (WDO). Deze informele naam – de formeel-juridische naam blijft Internationale Douaneraad – zou beter passen bij het mondiale karakter van de organisatie. De tweede ronde, die aan bod komt in onderdeel 3.2.3, betreft de Tokyo-ronde (1973-1979). De belangrijkste uitkomst van deze ronde betreft de totstandkoming van de GATT Valuation Code, waarvan de inwerkingtreding het moment inluidde dat de douanewaarde vanuit Europeesrechtelijk perspectief niet langer werd vastgesteld op basis van de theoretische conceptie, maar op basis van de positieve conceptie. In onderdeel 3.2.4 wordt de Uruguay-ronde (1986-1994) besproken, die uitmondde in de oprichting van de WHO en de vaststelling van de CVA. Tot slot wordt in onderdeel 3.2.5 ingegaan op de Doha-ronde (2001-heden) dat in 2015 onder andere geresulteerd heeft in de vaststelling van het Bali-pakket waarin de WHO-landen worden aangemoedigd om in hun douanewetgeving te voorzien in de mogelijkheid om bindende waardeinlichtingen aan te vragen.