10.4.1 Wat is het juridische begrip van godsdienst?

Ten aanzien van het groepskenmerk ‘godsdienst of levensovertuiging’ kan geconcludeerd worden dat de wetgever zich niet uitlaat over de vraag wanneer een groep godsdienstig is. Hij geeft hiervoor geen criteria. Toch kan gesteld worden dat de wetgever een subjectiverende definitie geeft van de wettelijke term ‘godsdienst of levensovertuiging’. De wetgever heeft beoogd, zo blijkt uit de wetsgeschiedenis, alle aanhangers van godsdiensten en levensovertuigingen te beschermen. De wetgever laat principieel ruimte voor verschillende godsdiensten en levensovertuigingen. Niettemin is de reikwijdte van godsdienst en levensovertuiging niet geheel onbegrensd. Volgens de wetgever en later bekrachtigd in de rechtspraak kan onder levensovertuiging geen politieke overtuiging worden verstaan. De reden hiervoor is dat een politieke overtuiging onvoldoende fundamenteel is om hieraan als groep bescherming te ontlenen. Kennelijk is het fundamentele karakter van het groepskenmerk het (enige) objectieve criterium dat de wetgever en rechter hanteren ten aanzien van de vraag wanneer er sprake is van ‘levensbeschouwing (en godsdienst)’. De reikwijdte van ‘godsdienst of levensovertuiging’ heeft verder in de jurisprudentie niet ter discussie gestaan. De rechter licht in deze jurisprudentie zijn wijze van kwalificeren niet toe.