VI.2 De zorgplichten van de assurantietussenpersoon

Een assurantietussenpersoon bevindt zich niet altijd in de gemakkelijkste positie. Zijn werkzaamheden zijn gericht op het tot stand brengen van een verzekeringsovereenkomst, waarbij zaken komen kijken als het onderzoeken van het risicoprofiel van zijn opdrachtgever, het selecteren van en bemiddelen tot een daarbij passende verzekering, voorlichting van de aspirant-verzekeringnemer en de controle van de polis(voorwaarden).1 Daarnaast dient de tussenpersoon de relatie met zijn cliënten met wie de verzekeringsovereenkomst al tot stand is gekomen te onderhouden, bijvoorbeeld door middel van advisering en informatieverstrekking, alsmede ondersteuning in geval van schade en de afhandeling daarvan. Kortom, de assurantietussenpersoon dient te inventariseren, adviseren, bemiddelen en nazorg te bieden.2

Dit takenpakket dient de assurantietussenpersoon uit te voeren binnen een door De Jong aangeduid ‘stelsel van dubbele zorgplichten’.3 Sinds 1 januari 2007 is op onder andere verzekeraars, assurantietussenpersonen en gevolmachtigd agenten de Wet Financieel Toezicht (‘Wft’) van toepassing, waarin een publiekrechtelijk toezichtregime op naleving van gedragsregels voor de financiëledienstverlener – waaronder ook de assurantietussenpersoon wordt verstaan4 – is neergelegd.5 Deze publiekrechtelijke regelgeving bestaat naast de al geruime tijd geldende privaatrechtelijke norm dat een assurantietussenpersoon zich als redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot dient te gedragen.6