Verhandelbare emissierechten in broeikasgassen (SteR nr. 34) 2017/4.3.2:4.3.2 Reguliere toewijzing

Verhandelbare emissierechten in broeikasgassen (SteR nr. 34) 2017/4.3.2

4.3.2 Reguliere toewijzing

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

De reguliere toewijzingprocedure is reeds volledig beschreven in het voorgaande hoofdstuk. Hier wordt slechts bekeken of de aanlevering van tonkilometergegevens over het referentiejaar conform de Richtlijn ETS en artikel 67 Verordening (EU) 601/2012 geschiedt. Artikel 16.39j leden 3 en 4 Wm bepaalt in dat kader:

‘3.

De overgelegde tonkilometergegevens zijn bepaald en geregistreerd: a. overeenkomstig een plan dat een beschrijving bevat van de wijze waarop de tonkilometergegevens worden bepaald, geregistreerd en bewaard; b. met inachtneming van de krachtens het zevende lid, aanhef en onder a en b, gestelde regels.

4.

Het plan, bedoeld in het derde lid, onder a, is goedgekeurd door het bestuur van de emissieautoriteit. Artikel 16.39d is van overeenkomstige toepassing.’

Ingevolge artikel 16.39j lid 7 onder c Wm jo artikel 23 Rhe volgt dat het monitoringsplan dient te worden opgesteld aan de hand van een door het bestuur van de NEa opgesteld en elektronisch beschikbaar gesteld standaardformulier.1 Dit standaardformulier is afkomstig van de Commissie, zo volgt uit de ‘contents’-pagina van het standaardformulier. Het is daarmee veilig te veronderstellen dat een monitoringsplan opgesteld volgens dit standaardformulier voldoet aan de eisen die daaraan door Verordening (EU) 601/2012 worden gesteld. Echter, blijkens artikel 67 lid 2 jo lid 3 Verordening (EU) 601/2012 dienen de tonkilometergegevens te worden overlegd in een tonkilometerverslag dat voldoet aan de in Bijlage X Verordening (EU) 601/2012 neergelegde eisen. Uit de eisen die uit deze bijlage voortvloeien volgt onder meer dat in het tonkilometerverslag de afwijkingen van het monitoringsplan moeten worden vermeld. De verordening voorziet dus in een mogelijkheid tot afwijking van het monitoringsplan in het tonkilometerverslag. Artikel 16.39j lid 3 onder a voorziet echter niet in afwijking van het monitoringsplan. Voor zover uit die bepaling voortvloeit dat afwijking van het monitoringsplan ten aanzien van het aanleveren van tonkilometergegevens in het geheel niet wordt toegestaan, levert dit strijd op met artikel 67 Verordening (EU) 601/2012. In een dergelijk geval kan de vliegtuigexploitant, gezien de voorrang van de Verordening op de Nederlandse uitwerkingsbepaling, een beroep doen op deze strijdigheid. Dit levert de vliegtuigexploitant meer flexibiliteit bij de aanlevering van gegevens, wanneer bijvoorbeeld het monitoringsplan niet volledig gevolgd kon worden.

Interessant om op te merken is dat ingevolge artikel 16.39j lid 7 onder g jo artikel 29 Rhe het bestuur van de NEa een standaardformulier voor het aanleveren van tonkilometergegevens had moeten vaststellen en ter beschikking moeten stellen. Middels dit standaardformulier had het bestuur van de NEa duidelijk kunnen maken of zij gegevensaanleveringen met afwijkingen van het monitoringsplan accepteert, en dus op welke wijze zij artikel 16.39j lid 3 onder a Wm interpreteert. Dit is in de praktijk niet gebeurd.2 Nu de Verordening een dergelijke gegevensaanlevering echter mogelijk maakt, zal zo’n gegevensaanlevering (bijvoorbeeld via het standaardformulier van de Commissie) moeten worden geaccepteerd.3

Zoals in het vorige hoofdstuk reeds is opgemerkt dienen de tonkilometergegevens tevens te worden geverifieerd door een verificateur als bedoeld in artikel 3 lid 3 Verordening (EU) 600/2012.4 In Nederland betreft dit de verificateurs die zijn aangewezen door het bestuur van Stichting Raad voor Accreditatie.5

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.