28 Het belang van de debiteur

Bij zekerheidsrechten op goederen zijn steeds minstens één object (het goed) en twee subjecten (de schuldenaar/zekerheidsgever en de schuldeiser/zekerheidsnemer) betrokken. Er is derhalve sprake van een verhouding waarbij minstens twee partijen betrokken zijn. Bij een zekerheidsrecht op een zaak zal deze verhouding veelal tot een tweepartijenverhouding beperkt blijven. Bij zekerheidsrechten op vorderingen op naam is dit anders. Door de vestiging van een zekerheidsrecht op een vordering op naam kunnen ook de belangen van de debiteur van die vordering op enigerlei wijze in het geding zijn. De debiteur kan in een rechtsverhouding tot de zekerheidsnemer komen te staan, veelal zonder dat zijn band met zijn (oorspronkelijke) schuldeiser wordt verbroken. Gevolg daarvan is niet alleen het ontstaan van een complexe driepartijenverhouding, maar tevens dat de debiteur met een derde, de zekerheidsnemer, te maken kan krijgen zonder dat hij ‘daar om gevraagd heeft’. Hij komt, mogelijk tegen zijn wil, in een rechtsbetrekking tot een derde te staan. Hij kan, ook indien die derde geen andere bevoegdheden heeft dan zijn (aanvankelijke) schuldeiser, daar nadeel van ondervinden, bijvoorbeeld doordat die derde zich, als het op betaling aankomt, minder coulant opstelt. Een en ander zou een reden kunnen zijn om de overdracht en de verpanding van vorderingen op naam niet toe te laten.1