3.4.2 De gebondenheid aan de algemene voorwaarden

102. Alvorens algemene voorwaarden op hun inhoud te kunnen toetsen, dient te worden vastgesteld dat deze van toepassing zijn. Op de gebondenheid aan algemene voorwaarden zijn de algemene regels uit Boek 3 en 6 BW van toepassing, i.e. de regels van aanbod en aanvaarding van afdeling 6.5.2 en de wilsvertrouwensleer van art. 3:33 en 3:35. De toepasselijkheid van algemene voorwaarden wordt naar Nederlands recht snel aangenomen en uit art. 6:232 volgt dat de wederpartij gebonden is aan algemene voorwaarden, waarvan de gebruiker wist, dat hij de inhoud niet kende.1 Procedurele missers ten tijde van de totstandkoming van de overeenkomst kunnen naar Nederlands recht deels door een beroep op art. 6:233 onder b jo. art. 6:2342 worden geheeld: aan de schending van de informatieplicht door de gebruiker is een aparte vernietigingssanctie gekoppeld, naast die van onder a.3 Deze bepalingen leiden dus alleen op verzoek van de consument tot de nietigheid van het beding. Een beroep hierop zal bovendien slechts slagen wanneer de consument geen redelijke mogelijkheid is geboden tot kennisneming van het beding. Wat een redelijke mogelijkheid is, wordt bepaald in art. 6:234 en in de jurisprudentie.4 De snelle gebondenheid wordt volgens de parlementaire geschiedenis vooral door de ruime inhoudelijke toets uit onder a en de procedurele gezichtspunten hierbij gelegitimeerd en gecompenseerd.5 Volgens Van Wechem faalt dit compensatiemechanisme en ontstaat er spanning met art. 4 lid 1 richtlijn, dat vraagt om de inachtneming van 'alle omstandigheden rond de sluiting van de overeenkomst'.6 Over de procedurele dan wel inhoudelijke dimensie van de onredelijk bezwarend-norm gaat par. 3.6.