7.7.3 Interne consistentie

Stel dat sprake is van een overgang van een in Nederland gevestigde onderneming naar het Verenigd Koninkrijk en voor de onderneming is een vertegenwoordiger werkzaam in het Verenigd Koninkrijk (in de arbeidsovereenkomst is geen rechtskeuze opgenomen). Bij grensoverschrijdende overgang van onderneming is de door artikel 7:662-666 BW geboden bescherming altijd en uitsluitend van toepassing als Nederlands recht ingevolge de conflictregel van artikel 8 Rome I-Verordening van toepassing is op de individuele arbeidsovereenkomst. Op de arbeidsovereenkomst met de vertegenwoordiger is krachtens artikel 8 lid 2 Rome I-Verordening geen Nederlands, maar Engels recht van toepassing, omdat de gewone werkplek in het Verenigd Koninkrijk is gelegen. TUPE is van toepassing op een standaard overgang van een onderneming, vestiging of onderdeel van een onderneming of vestiging die direct vóór de overgang gevestigd is in het Verenigd Koninkrijk. TUPE is uitdrukkelijk niet van toepassing op een overgang van onderneming naar het Verenigd Koninkrijk of zoals hier, op een overgang van Nederland naar het Verenigd Koninkrijk, zodat de vertegenwoordiger in het Verenigd Koninkrijk ook geen beroep kan doen op TUPE. Hierdoor ontstaat een normenlacune (Normenmangel), er is geen enkele nationale implementatiewetgeving van de richtlijn overgang van onderneming van toepassing op de in het Verenigd Koninkrijk gestationeerde werknemer.

Stel nu dat sprake is van de omgekeerde situatie: een overgang van een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde onderneming naar Nederland en voor de onderneming is een vertegenwoordiger werkzaam in Nederland (in de arbeidsovereenkomst is geen rechtskeuze opgenomen). TUPE is van toepassing op een standaard overgang van een onderneming, vestiging of onderdeel van een onderneming of vestiging die direct vóór de overgang gevestigd is in het Verenigd Koninkrijk, ongeacht het op de arbeidsovereenkomst toepasselijke recht, zodat de in Nederland werkzame vertegenwoordiger een beroep kan doen op TUPE. Op de arbeidsovereenkomst met de vertegenwoordiger is krachtens artikel 8 lid 2 Rome I-Verordening Nederlands recht van toepassing, zodat de vertegenwoordiger ook een beroep kan doen op de door artikel 7:662-666 BW geboden bescherming. Hierdoor ontstaat een normencumulatie (Normenhäufung), zowel de Engelse als de Nederlandse implementatiewetgeving van de richtlijn overgang van onderneming is van toepassing op de in Nederland gestationeerde werknemer.

Door een afstemmingsprobleem is geen sprake van interne consistentie (Entscheidungsharmonie). Normenlacunes en normencumulaties leiden tot een verergering van de in het voorgaande hoofdstuk geconstateerde significante verschillen in materieel recht: in het geval van normenlacunes kan de werknemer geen rechten ontlenen aan het (verschillende) materiële recht, terwijl bij normencumulaties de werknemer een beroep zou kunnen doen op het (verschillende) materiële recht van twee rechtsstelsels. Normenlacunes en normencumulaties zijn een obstakel voor het goed functioneren van de interne markt en daarmee in strijd met één van de doelen van de richtlijn overgang van onderneming.