Einde inhoudsopgave
Impassezaken en verantwoordelijkheden binnen het enquêterecht (IVOR nr. 69) 2010/4.2.1
4.2.1 De besluitvorming blokkeert
mr. F. Veenstra, datum 28-10-2010
- Datum
28-10-2010
- Auteur
mr. F. Veenstra
- JCDI
JCDI:ADS464362:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht / Algemeen
Ondernemingsrecht / Rechtspersonenrecht
Voetnoten
Voetnoten
Bijvoorbeeld: OK 21 december 2001, rekestnr. 1055/2001 OK (Hola Indonesia); OK 27 november 2003, ARO 2004, 1 (Riant Holding); OK 16 april 2004, ARO 2004, 57 (Uit Agenda Nederland); OK 4 maart 2008, ARO 2008, 51 (ICTrack); OK 1 juli 2008, ARO 2008, 124 (Veenman Fresh Concepts); OK 18 november 2008, ARO 2008, 183 (Living City Property Performance); OK 29 april 2009, ARO 2009, 66 (Prominent Hoogeveen).
Vergelijk: OK 28 juni 2002, ARO 2002, 91 (Blokland Techniek); OK 24 oktober 2002, ARO 2002, 172 (Tjip); OK 3 februari 2004, ARO 2004, 34 (Headscanning Patent); OK 16 oktober 2007, ARO 2007, 166 (e-Traction Europe).
Onder andere: OK 16 oktober 2002, ARO 2002, 155 (Modemagazijnen Wed. J. van den Berg & Zonen); OK 14 april 2003, ARO 2003, 65 (R&B Group); OK 13 oktober 2006, ARO 2006, 172 (Hartevelt Holding). Blijkens de beschikkingen van 11 november 1999, JOR 2000, 31 (Llenth Beheer) en 18 mei 2000, rekestnr. 321/2000 OK (Martari) houden twee families alle certif icaten in beide (zuster)vennootschappen en hebben beide families een afgezant in het bestuur van beide vennootschappen en in het bestuur van de stichtingen AK.
OK 7 augustus 2002, ARO 2002, 131 (Scheipar: ten gevolge van de problemen is bovendien de enig bestuurder van de vennootschap en de stichting AK teruggetreden en is niet voorzien in het bestuur van beide rechtspersonen).
Onder andere: p-v 15 juli 1998, rekestnr. 568/99 OK (Langhuijs Beheer: hoewel beide bestuurders slechts gezamenlijk vertegenwoordigingsbevoegd zijn, is een van hen belangrijke transacties met een derde aangegaan); p-v 25 maart 1999, rekestnr. 224/99 OK (Freyam Holding: door de bestuurder/50%-aandeelhouder worden wijzigingen in de structuur van de vennootschap doorgevoerd zonder dat de andere 50%-aandeelhouder daarin wordt gekend). In een aantal gevallen wordt een bestuurder beticht van belangenverstrengeling: OK 22 maart 2001, JOR 2001, 130 (Duo Staal); OK 18 augustus 2005, ARO 2005, 161 (Dubbelhuis).
Vergelijk OK 28 juni 2002, ARO 2002, 91 (Blokland Techniek): de tegenstellingen beperken zich niet tot de zakelijke sfeer doch worden verscherpt door conflicten in de privé-sfeer (r.o. 3.4).
OK 16 november 2000, JOR 2001, 9 (MUS Investerings Maatschappij).
OK 1 augustus 2005, ARO 2005, 150 (Curamedical Holding/Curamedical).
OK 11 maart 2005, ARO 2005, 37, r.o. 3.8 (Samlerhuset Group). Aldus ook: OK 19 mei 2004, ARO 2004, 76 (Beheermaatschappij Sportpark ‘Welgelegen’); OK 30 mei 2006, ARO 2006, 105 (BWI Beheer); OK 25 mei 2007, ARO 2007, 84 (MucoVax Holding).
89. Een groot deel – ruim 70 – van de zaken heeft betrekking op vennootschappen waarin de tegenstellingen er toe hebben geleid dat de besluitvorming in de AVA blokkeert omdat de zeggenschap gelijk is verdeeld over twee (groepen) aandeelhouders.1 Omdat beide (groepen) aandeelhouders vaak samen het bestuur vormen, is ook daarin geen besluitvorming meer mogelijk. In andere procedures – circa 10 – is blijkens een beschikking ‘slechts’ sprake van een bestuurlijke impasse (de aandelen zijn niet gelijk verdeeld), omdat de beide bestuurders onoverkomelijke verschillen van mening hebben.2 In evenzovele gevallen zijn alle aandelen gecertificeerd en vormen beide bestuurders van de vennootschap tezamen het bestuur van de stichting administratiekantoor3dan wel zijn beide kemphanen daarvan de enige commissarissen4. Hoewel blijkens de uitspraken in een aantal zaken concrete gebeurtenissen de bron vormen van de problemen5, volgt uit de meeste beschikkingen dat de tegenstellingen veelal het gevolg zijn van structurele verschillen van inzicht op zakelijk en persoonlijk vlak, waarbij niet onvermeld mag blijven dat de aanwezigheid van familiebanden de zaak vaak geen goed doet.6
Opmerking verdient nog dat de besluitvorming eveneens is geblokkeerd in een aantal gevallen waarin de zeggenschap niet gelijk is verdeeld. Illustratief is de beschikking inzake MUS Investerings Maatschappij.7 De drie bestuurders tussen wie de verhoudingen ernstig zijn verstoord, houden elk een derde van de aandelen. Zij hebben in hun hoedanigheid van aandeelhouders echter een overeenkomst gesloten die inhoudt dat zij in de AVA geen stemmen zullen uitbrengen vóór een voorstel tot schorsing of ontslag van een van hen als bestuurder, op straffe van een boete van ƒ 1 miljoen. Daar komt bij dat de statuten van de vennootschap zodanig zijn ingericht, dat voor besluiten van de AVA in de praktijk unanimiteit is vereist en dat de bestuurders slechts gezamenlijk kunnen optreden. Uit de beschikking van 1 augustus 2005 blijkt dat zowel Curamedical Holding als Curamedical ‘bestuurloos’ is doordat bepaalde bestuursbesluiten ter goedkeuring moeten worden voorgelegd aan de AVA van de holding (waarin de besluitvorming voortdurend blokkeert, onder meer door de statutaire eis dat de aandeelhouders slechts besluiten kunnen nemen met een tweederde meerderheid) respectievelijk de RvC van Curamedical (waarin de besluitvorming blokkeert doordat het statutair voorgeschreven quorum veelal ontbreekt).8 In de beschikking van 11 maart 2005 inzake Samlerhuset Group valt te lezen dat de RvC ten gevolge van diepgaande verschillen van inzicht tussen de aandeelhouders nagenoeg niet functioneert, waardoor het nemen van belangrijke besluiten door het bestuur, dat daarvoor ingevolge de statuten de goedkeuring behoeft van de RvC, moeizaam zo niet onmogelijk is geworden. De tegenstellingen zijn nog verscherpt nadat de enige bestuurder op 6 oktober 2004 ontslag heeft genomen en de RvC ingevolge de statuten is belast met het bestuur: ‘De besluitvorming is tot stilstand gekomen, de vennootschap dreigt de dupe te worden van het conflict en er is geen uitzicht op een oplossing, zo heeft de vennootschap ter terechtzitting doen zeggen.’9