9.3.3 Watervergunning en peilbesluit

Op basis van artikel 6.1a Wb moet het bevoegde gezag bij het verlenen van een watervergunning rekening houden met de waterplannen. Het is twijfelachtig of het bevoegde gezag in alle gevallen deze regel kan naleven. Het nationale waterplan en de regionale waterplannen zijn globaal geformuleerd en beleidsmatig van karakter. Genoemde plannen bevatten de hoofdlijnen van het waterbeleid en het benodigde ruimtelijke beleid. Daarom zijn het nationale en het regionale waterplan niet erg geschikt als toetsingskader voor het beoordelen van een aanvraag voor een watervergunning. Op het eerste gezicht lijken dezelfde bezwaren te kleven aan het waterbeheerplan. In tegenstelling tot het nationale en de regionale waterplannen bevat waterbeheerplan concrete maatregelen en voorzieningen. Om die reden lijkt dit plan geschikter als toetsingskader voor vergunningverlening. Het beheerplan voor Natura 2000-gebieden vervult een vergelijkbare rol.1

De watervergunning is een geschikt instrument voor het behoud dan wel het realiseren van een goede chemische en ecologische kwaliteit van watersystemen. Dit moet gebeuren met inachtneming van een andere belangrijke doelstelling van de Ww: het voorkomen en waar nodig beperken van overstromingen, wateroverlast en waterschaarste. Voor dat doel kan de beheerder van een oppervlakte- of grondwaterlichaam gebruik maken van een peilbesluit.2 In een peilbesluit worden waterstanden of bandbreedten waarbinnen waterstanden kunnen variëren vastgesteld.3 Peilbesluiten kunnen zowel worden ingezet voor het reguleren van de waterhuishouding alsmede voor het weren van water.