I.5.2 Kenbaarheid, rechtszekerheid en bruikbaarheid

De wettelijke regeling kan op verschillende wijzen benaderd worden. In dit boek bezie ik de wettelijke regeling in de eerste plaats vanuit het oogpunt van kenbaarheid en rechtszekerheid. De voornaamste reden dat ik voor deze invalshoek heb gekozen, is dat het vergroten van de rechtszekerheid een van de speerpunten van de Wet bestuur en toezicht is.1

Tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat een “one size fits all”-benadering beklemmend kan werken. Het ondernemingsrecht behoort naar mijn mening faciliterend te zijn. De praktische benadering van het ondernemingsrecht dient met andere woorden steeds voorop te staan.2 Indien in de praktijk behoefte bestaat aan afwijking van een wettelijk voorschrift, dan moet het voorschrift die ruimte bieden. Een voorwaarde is uiteraard wel dat naleving van de wettelijke bepaling niet strikt noodzakelijk is.3

In dit boek heb ik mij tevens door deze praktische benadering laten leiden. Het faciliteren van de in de praktijk bestaande behoeften draagt mijns inziens bij aan de vergroting van de bruikbaarheid van het monistische bestuursmodel. En laat dat nu net het andere speerpunt van de Wet bestuur en toezicht zijn.4

De kenbaarheid en rechtszekerheid lopen als een rode draad door dit boek heen. Als een wettelijke bepaling aanleiding geeft tot verwarring, leg ik die bepaling uit en doe ik – indien nodig – voorstellen tot verduidelijking. Daarbij heb ik steeds oog voor de in de praktijk bestaande behoeften.