14.4.3.1 Inleiding

618. Hierboven gaf ik aan dat de inningsbevoegdheidsopvatting inmiddels de heersende leer is. Ik kies ervoor om me niet bij deze opvatting aan te sluiten. De belangrijkste reden daarvoor is dat de inningsbevoegdheidsopvatting geen verklaring biedt voor het overgaan van de bevoegdheid om een afhankelijk recht uit te oefenen (paragraaf 14.4.3.2). De verschillende voorbeelden die door aanhangers van de inningsbevoegdheidsopvatting worden aangevoerd maken dat duidelijk (paragraaf 14.4.3.3). De conclusie is daarom dat het juister zou zijn om de inningsbevoegdheidsopvatting niet te zien als verklaring voor het overgaan van de bevoegdheid om andermans afhankelijke recht uit te oefenen, maar als toepassingsvoorwaarde daarvoor (paragraaf 14.4.3.4). Het voordeel daarvan is dat nauwkeuriger kan worden bepaald in welke gevallen een afhankelijk zekerheidsrecht door een ander dan de rechthebbende van het hoofdrecht kan worden uitgeoefend. Ook wordt het daardoor eenvoudiger om dezelfde vraag te beantwoorden voor afhankelijke genotsrechten (paragraaf 14.4.4).