I.2.4.2 Verbruik is consumptie

Bij het verkennen van het begrip verbruik voor de omzetbelasting is allereerst van belang vast te stellen dat het niet mede betrekking heeft op iets wat productief verbruik zou kunnen heten, maar louter op consumptief verbruik.1 Dit blijkt al bij een vergelijking van de verschillende taalversies van artikel 1, lid 2, Btw-richtlijn.2 Volledig passend bij het definiëren van verbruik als consumptie, is het recht op aftrek van voorbelasting. Dit recht bewerkstelligt namelijk dat de belastingdruk van ‘productief verbruik’ wordt weggenomen. Althans, dat zou het moeten doen. Het definiëren van verbruik als consumptie staat in de literatuur niet ter discussie.3

De bevinding dat verbruik consumptie is, geeft enige richting. Voor een nadere invulling moet worden bedacht dat verbruik geen geïsoleerd fenomeen is, maar in een economische en maatschappelijke context staat. Dat punt heeft voormalig minister van Financiën, voorzitter van de ministerraad en directeur van De Nederlandsche Bank Pierson al in 1871 gemaakt voor het begrip inkomen in relatie tot de inkomstenbelasting:4

Pierson noemt inkomen in dit citaat een ‘abstractie van den geest’. Voor verbruik geldt hetzelfde. In de geciteerde passage kunnen ‘inkomen’ en ‘inkomstenbelasting’ naar mijn mening uitstekend worden vervangen door ‘verbruik’ en ‘omzetbelasting’. Dit betekent dat moet worden gelet op de oorsprong en de bestemming van verbruik.