7.3.1 Inleiding

Een pensioenfonds is verplicht te beleggen conform de prudent personregel. Voert het het beleggingsbeleid niet zelf uit, dan moet het verzekeren dat de uitvoering door zijn dienstverlener beantwoordt aan de prudent person-regel.

In de literatuur is opvallend weinig aandacht geschonken aan de vraag of een begunstigde een vordering tot schadevergoeding heeft wanneer zijn pensioenfonds de prudent person-regel heeft geschonden. Dit laat zich wellicht verklaren doordat na schending van de prudent person-regel nog maar moet blijken dat de begunstigde schade zal lijden. Zolang het pensioenfonds de pensioenen kan blijven uitkeren, is van schade voor de begunstigde immers geen sprake. Een andere mogelijke verklaring hiervoor is dat de begunstigden toch hun allen in hetzelfde schip zitten. Schendt het fonds de prudent person-regel en lijden de begunstigden als gevolg daarvan schade, dan komt de eventuele door het fonds te betalen schadevergoeding uit het pensioenfondsvermogen. Een te betalen schadevergoeding is dus een vestzak-broekzakverhaal of, in andere woorden, een sigaar uit eigen doos. Hooguit kan een cohort van begunstigden proberen “een herverdeling van de sigaren over de doos” te bewerkstelligen door de schade zoveel als mogelijk af te wentelen op de andere cohorten.1

De principiële vraag óf een schending van de prudent person-regel aan de begunstigden een aanspraak geeft op een schadevergoeding, is dus niet beantwoord. Die vraag is niet enkel relevant voor cohorten begunstigden die hun schade willen afwentelen op andere cohorten. Ze is met name relevant wanneer begunstigden niet in hetzelfde schip blijken te zitten. Dat is het geval bij begunstigden van een zuivere premieregeling.

Hierna zal ik steeds onderscheid maken tussen zuivere premieregelingen en pensioenregelingen die dat niet zijn. Die laatste groep duid ik kortweg aan als “andere pensioenregelingen”.