6.2.3.1.1 Ontstaansgeschiedenis van de LLP

Voor de invoering van de LLP waren de maten van een GP hoofdelijk aansprakelijk voor de verbintenissen van de vennootschap. Door de aanzienlijke toename van claims aan het adres van voornamelijk de grote accountant- en advocatenkantoren (die zich veelal verenigd hadden in een personenvennootschap), die bovendien het verzekerd bedrag vaak ver te boven gingen,1 ontstond binnen deze beroepsgroepen de behoefte aan een rechtsvorm die aansprakelijkheidsbeperking mogelijk zou maken in combinatie met gunstige belastingheffing en een flexibele organisatiestructuur. Het was de staat Texas die, gehoor gevend aan deze roep uit de praktijk, in 1993 de eerste LLP-wetgeving invoerde.2 Inmiddels hebben alle staten LLP-wetgeving ingevoerd. Hoewel de wetgeving per staat kan verschillen, zijn tussen deze wetten op het niveau van de staten grote overeenkomsten waarneembaar.3 Dit is mede het gevolg van de door de NCCUSL opgestelde RUPA, die fungeert als modelwet en die door veel staten4 is geïmplementeerd. Het in kaart brengen van het gebruik van de LLP laat zien dat, zoals hiervoor al besproken, deze voornamelijk in trek is bij beroepsbeoefenaren. In 2004 werd 83% van de totale omzet van LLP’s in de VS gegenereerd binnen deze sector.5