II.5.2.1 Obligaties

Een obligatie is een verhandelbaar schuldpapier dat vaak een vaste looptijd heeft en periodiek recht geeft op een vaste rente. In de praktijk komen allerleiafwijkingen van deze basisvorm voor. Zo kunnen obligaties zijn achtergesteld, geen recht op rente geven (zero-coupon bonds), recht op variabele of winstafhankelijke rente geven (floating-rate bonds respectievelijk income bonds), kunnen zij converteerbaar zijn naar aandelen (convertible bonds en contingent convertible (coco) bonds) en kunnen zij zijn uitgegeven met onderpand (covered bonds). Ook worden obligaties met warrants uitgegeven. Een warrant is een separaat verhandelbaar en met een optie te vergelijken recht om (veelal) aandelen in de uitgever van obligaties te kopen of te verkopen tegen een vooraf vastgestelde prijs.1 Onder de benaming hybride obligaties of ‘hybrids’ circuleren obligaties met relatief (nog) sterke(re) overeenkomsten met aandelen. Obligaties zonder vast aflossingsschema worden ook wel aangeduid als perpetuals. Verder bestaan ook zogeheten synthetische obligaties. Dit is veelal een combinatie van aandelen met geschreven callopties en gekochte putopties op diezelfde aandelen. Met synthetische obligaties wordt beoogd een obligatie te imiteren, maar het zijn geen obligaties.

In de aard van obligaties ligt besloten dat de leningvoorwaarden in beginsel eenzijdig door de emittent worden bepaald en niet het uitvloeisel zijn van onderhandelingen met de kredietverschaffer. In zoverre is sprake van een verschil met onderhandse leningen. Redenen om te kiezen voor het uitgeven van obligaties zijn het kunnen aanboren van een grotere markt van geldschieters, lagere (rente)lasten en minder bezwarende leningsvoorwaarden dan bij een onderhandse lening.2 Voor geldschieters is één van de voordelen van obligaties de verhandelbaarheid, al dan niet op gereguleerde effectenmarkten. Daardoor is het een geschikt beleggingsobject.