138 Geldend recht

De tekst van art. 3:81 lid 1 en 3:228 BW is duidelijk: op een onoverdraagbare vordering kan geen pandrecht worden gevestigd. Onoverdraagbare vorderingen kunnen niet worden verpand, ongeacht de oorzaak van de onoverdraagbaarheid.1 Op grond van deze artikelen geldt tevens dat beperkingen die gelden voor de overdraagbaarheid van een vordering, tevens gelden voor de verpandbaarheid van die vordering. Is, om een voorbeeld te noemen, overeengekomen dat een vordering uitsluitend met toestemming van de debiteur kan worden overgedragen, dan kan deze eveneens uitsluitend met toestemming van de debiteur worden verpand.2 Een aantal auteurs heeft er voor gepleit om art. 3:228 BW zó uit te leggen, dat krachtens partijbeding onoverdraagbare vorderingen toch kunnen worden verpand, of om in ieder geval de mogelijkheid te aanvaarden dat partijen kunnen overeenkomen dat een krachtens overeenkomst onoverdraagbare vordering wel vatbaar voor verpanding is.3 Hoewel het resultaat van deze opvatting, zoals hierna nog zal blijken, mij aanspreekt, geeft de opvatting van deze auteurs naar mijn mening niet het geldende recht weer.