131 Inning van een vordering tot levering van een vordering op naam of van een registergoed.

Problematischer is de inning door de pandhouder en verhaal op het geïnde als het te leveren object een registergoed of een vordering op naam is. Een probleem bij zowel de inning van een vordering tot levering van een registergoed als bij de inning van een vordering tot levering van een vordering op naam lijkt te zijn, dat directe verkrijging van goederen door de pandgever, doordat zij worden geleverd aan de pandhouder in eigen naam, uitgesloten moet worden geacht nu het goederen betreft die niet door bezitsverschaffing, maar door een akte worden geleverd.1 Neemt men met mij aan dat het geïnde tot het vermogen van de pandgever gaat behoren dan verzet niets zich ertegen dat een vordering tot levering van een vordering op naam of van een registergoed wordt geïnd doordat de vordering of het registergoed wordt geleverd aan de pandgever. Wel is de levering een tweezijdige rechtshandeling waarvoor medewerking van de pandgever vereist is. Desgewenst kan de pandgever voor het verrichten van deze handeling een volmacht aan de pandhouder verlenen.2 Op de aan de pandgever geleverde vordering komt na de levering aan de pandgever een substitutiepandrecht van de pandhouder te rusten. Ook eventuele andere pandrechten op de vordering tot levering worden gesubstitueerd door pandrechten op de vordering op naam.