6.3.4 Tussenconclusie

(Ook) de Britse LLP is een rechtsvorm die beperkte aansprakelijkheid combineert met fiscale transparantie en een flexibele organisatiestructuur. De Britse versie van de LLP werd, onder druk van beroepsbeoefenaren (met name accountants), in 2000 ingevoerd als onderdeel van een grootse herziening en modernisering van het Britse ondernemingsrecht. De achtergronden van de invoering van de Britse LLP zijn (daarmee) in essentie dezelfde als die van de LLP en LLC in de VS. Anders de Amerikaanse LLP (en dan de naam doet vermoeden), is de Britse LLP geen partnership. Zij is echter ook niet aan te merken als company (kapitaalvennootschap). Het is een hybride rechtsvorm die het best getypeerd kan worden als een kapitaalvennootschap met enkele eigenschappen van een personenvennootschap. Zoals Wuisman naar mijn mening terecht opmerkt, lijkt de Britse LLP, ondanks dat zij wordt aangeduid als partnership, in feite meer op de LLC dan op de Amerikaanse LLP.1 Kijkend naar het Nederlandse palet van rechtsvormen valt op dat de Britse LLP – uitgezonderd het regelend recht dat op haar van toepassing is en haar karakter (als contractueel, flexibel in te richten samenwerkingsverband) – ook opvallende gelijkenissen vertoont met de (Flex-)BV. Dit komt onder andere tot uiting in het feit dat de Companies Act 2006 (en niet het personenvennootschapsrecht) op de LLP van overeenkomstige toepassing is verklaard. Zo is de Britse LLP in tegenstelling tot haar Amerikaanse zusje –maar overeenkomstig de BV – jaarrekeningplichtig. De wet bevat verder slechts enkele specifieke regels voor de LLP. Deze gefragmenteerde (en hierdoor soms complexe) regelgeving wordt door sommigen overigens als een beperking van de LLP gezien omdat deze hiermee (met name voor kleine ondernemingen) onder andere kostbaarder is om aan te gaan dan bijvoorbeeld de Amerikaanse LLP die wel geënt is op het personenvennootschapsrecht. Ook hier kan een parallel worden getrokken met de BV naar Nederlands recht. De achtergrond van de toepassing van de Companies Act 2006 is het zorgdragen voor een voldoende niveau van bescherming van schuldeisers. Dit ter compensatie van de beperkte aansprakelijkheid van de deelnemers van de vennootschap. De deelnemers van een LLP zijn namelijk in beginsel niet aansprakelijk voor verbintenissen van de LLP. De LLP is, als rechtspersoon, hiervoor in beginsel zelf aansprakelijk. Een deelnemer is wel aansprakelijk indien hij, kort gezegd, in de exploitatie van de onderneming van de LLP een onrechtmatige daad (beroepsfout) pleegt. Regels over deze vorm van aansprakelijkheid (voor eigen beroepsfouten of voor die van personen die onder supervisie staan) zijn overigens door de Britse wetgever bewust vaag gelaten. De wet bevat – in tegenstelling tot de regeling over de Amerikaanse LLP – hieromtrent geen specifieke bepalingen. De invulling van dit leerstuk is overgelaten aan de rechter. Op deze keuze van de wetgever bestaat kritiek omdat deze ‘vaagheid’ kan leiden tot rechtsonzekerheid.2

Deelnemers van de LLP kunnen tevens aansprakelijk zijn indien de LLP door hun toedoen insolvent raakt.

Ondanks haar hybride karakter en de toepasselijkheid van de Companies Act 2006 bestaat er ook bij de Britse LLP een grote mate van vrijheid van inrichting voor de deelnemers. Een LLP is gebaseerd op een overeenkomst tussen twee of meer leden en heeft een samenwerkingskarakter. Daarmee lijkt zij dus wel sterk op een (Nederlandse) personenvennootschap (en niet op de BV). De overeenkomst beheerst de verhoudingen tussen de leden onderling en met de LLP. De LLP dient in een openbaar register te worden ingeschreven. De in te schrijven gegevens zijn, net als in de VS, beperkt.

Anders dan bij de overige rechtsvormen die in dit hoofdstuk besproken worden, heeft fiscaliteit geen grote rol gespeeld bij de invoering van de Britse LLP. In de LLP Act 2000 is een bepaling opgenomen die bepaalt dat een LLP voor de belastingheffing hetzelfde wordt behandeld als een personenvennootschap.3 Tussen de personenvennootschap en de LLP is hierdoor fiscale neutraliteit ontstaan.4

Over het gebruik van de LLP zijn weinig gegevens bekend. Aangenomen wordt dat zij met name wordt gebruikt door beroepsbeoefenaren. Daarnaast is zij ook populair onder beroepsbeoefenaren in andere Europese landen.