3.1 Inleiding

Voordat het mogelijk is om vast te stellen welke knelpunten zich in de praktijk voordoen wanneer een huurder ‘slechts’ een ongebouwde onroerende zaak huurt, en voordat kan worden vastgesteld of die knelpunten door middel van een (aanvullende) wettelijke regeling zouden moeten worden weggenomen, zal uiteraard eerst moeten worden vastgesteld welke rechten en plichten de huurder van een ongebouwde onroerende zaak op basis van de huidige regelgeving heeft. Pas als de huidige rechtspositie van die huurder is vastgesteld, kan antwoord worden gegeven op de vervolgvragen.

In dit hoofdstuk zal allereerst een overzicht worden gegeven van de meest relevante wettelijke bepalingen die van toepassing zijn of kunnen zijn bij de huur van ongebouwde onroerende zaken. De wet is immers de eerste bron om een rechtspositie te kunnen vaststellen. In paragraaf 3.2 zal, onderverdeeld in een aantal subparagrafen, worden ingegaan op diverse bepalingen uit de boeken 3, 5, 6 en 7 van het Burgerlijk Wetboek. Voor het vaststellen van een rechtspositie is het echter onvoldoende om enkel de geldende wettelijke bepalingen erop na te slaan. Ook de jurisprudentie is een rijke bron van regels die relevant zijn bij het onderzoeken van de rechten en plichten van de huurder van een ongebouwde onroerende zaak. In paragraaf 3.3 zal hierop worden ingegaan.

Het hoofdstuk besluit met een samenvatting van de bevindingen van het onderzoek naar de rechtspositie van de huurder van een ongebouwde onroerende zaak. De uit dit onderzoek verkregen bevindingen vormen vervolgens de basis voor de volgende hoofdstukken, waaronder in hoofdstuk 6 een vaststelling van de knelpunten die zich voordoen onder de huidige regelgeving.