352 Bescherming van de schuldenaar te goeder trouw

De schuldenaar aan wie het pandrecht nog niet was medegedeeld en die bij het overeenkomen van afstand van de vordering te goeder trouw was, zal de afstand aan de pandhouder kunnen tegenwerpen. Door de afstand is het pandrecht dan met de vordering tenietgegaan. Goede trouw moet in dit verband worden opgevat als niet bekend zijn en niet bekend behoren te zijn met het pandrecht. Grondslag voor deze bescherming van de schuldenaar is in ieder geval de redelijkheid en billijkheid. Daarnaast ligt analogische toepassing van art. 6:34 BW in de rede. In dit artikel is, kort gezegd, bepaald dat de schuldenaar die heeft betaald aan iemand die niet bevoegd was de betaling te ontvangen, bevrijdend heeft betaald als hij op redelijke gronden heeft aangenomen dat zijn betaling bevrijdend zou zijn. Gewezen kan ook worden op het uitgangspunt dat de juridische positie van de debiteur door de verpanding van de vordering op hem in beginsel niet noemenswaardig mag verslechteren.1

Opgemerkt zij tot slot dat noch de verpanding, noch de openbaarmaking van een pandrecht er aan in de weg staat dat de schuldenaar gebruik maakt van een door hem met de pandgever vóór de verpanding overeengekomen recht om zich van de overeengekomen prestatie te bevrijden of deze te wijzigen. De verklaring hiervoor is dat zowel de verpanding als de openbaarmaking van het pandrecht geen wijziging van de overeenkomst of de daaruit voortkomende vordering tot gevolg (kunnen) hebben.2