63 Aanvankelijk: cessie ten titel van koop

In de paragrafen 3.1-3.2 is uiteengezet dat de regeling van het pandrecht op vorderingen op naam in het oude Burgerlijk Wetboek niet voorzag in de behoeften van de praktijk. De oplossing van dat probleem is gevonden in stille cessie tot zekerheid. Aanvankelijk betwijfelde men of een cessie tot zekerheid rechtsgeldig was. De strekking van een cessie tot zekerheid zou in strijd kunnen zijn met de wettelijke regels voor het stil pandrecht. Was dit het geval, dan zou sprake zijn van een ongeoorloofde oorzaak en derhalve van een ongeldige titel, met als gevolg dat geen rechtsgeldige eigendomsoverdracht had plaatsgevonden. Om die reden werd een cessie tot zekerheid aanvankelijk vaak als een cessie ten titel van koop geconstrueerd: de schuldeiser kocht de vorderingen van zijn schuldenaar. Om aan de bedoeling van partijen te voldoen, de mogelijkheid van verhaal door de schuldeiser op de aan hem verkochte vorderingen tot het bedrag van zijn vordering op de schuldenaar, werd de koopsom bepaald op het bedrag dat de vorderingen, verminderd met de eventuele kosten van inning, zouden opbrengen.1