3.1 Inleiding

68. Het woord toerekening heeft in verschillende onderdelen van het burgerlijk recht een verschillende betekenis. Daarom is wel bepleit om voor de toerekening van kennis en gedragingen aan een rechtspersoon een andere term te gebruiken.1 In dit hoofdstuk licht ik toe waarom ik toch kies voor ‘toerekening’ (par. 3.2). Daarnaast bespreek ik wat het toerekenen van kennis aan een rechtspersoon eigenlijk is. Ik laat zien dat en waarom het toerekenen van de kennis van een individu aan de rechtspersoon soms hetzelfde is als het oordelen dat de rechtspersoon iets had behoren te weten, maar niet altijd (par. 3.3). Deze analyse leidt tot de constatering dat de term ‘toerekening van kennis aan een rechtspersoon’ in verschillende situaties staat voor verschillende mechanismen (bij gebrek aan een beter woord), die allemaal neerkomen op de toedeling van een bepaald risico aan de rechtspersoon (par. 3.4 en 3.5). Soms lijkt de toerekening van kennis op het eerste gezicht nodig, maar kan die worden omzeild (par. 3.6). De analyse van wat de toerekening van kennis aan een rechtspersoon inhoudt, leidt ook tot de conclusie dat ‘kennis’ bij de rechtspersoon een relatief begrip is (par. 3.7). Par. 3.8 bevat een korte conclusie.