7.7.2 A priori belastbaarheid en het belang van de geruisloze overgang

In hoofdstuk 4 besprak ik reeds in algemene zin de noodzaak van a priori belastbaarheid voor de toepassing van de geruisloze overgang. Naar mijn overtuiging ontbreekt die noodzaak. Zoals in hoofdstuk 4 uitgebreid is onderbouwd, is het naar mijn idee in dit verband een misverstand te concluderen dat eerst de belastbaarheid van een handeling moet worden vastgesteld om toe te kunnen komen aan de onbelastbaarheid ingevolge artikel 19 Btw-richtlijn.1 Systematisch en dogmatisch wordt niet aan die prealabele vraag toegekomen. Als gevolg daarvan zou a priori belastbaarheid alleen dan een voorwaarde voor toepassing van de geruisloze overgang kunnen zijn, indien die voorwaarde zou zijn gelegen in de rechtsnorm van de geruisloze overgang zelf. Zoals ik heb aangegeven, blijkt uit de tekst van de bepaling, de totstandkoming noch het doel ervan dat die voorwaarde bestaat. Ook het Hof van Justitie heeft een dergelijke voorwaarde niet geformuleerd. Voorts heb ik beargumenteerd dat het tegendeel waar lijkt te zijn: de regeling overstijgt de werkingssfeer van de btw, zodat de regeling functioneert als reikwijdtebepaling. In die functie bevestigt en verscherpt toepassing van de geruisloze overgang de soms rafelige grenzen van de btw. De materiële rechtszekerheid wordt daarmee gediend.

Daarbij ben ik overigens van mening dat toepassing van artikel 19 Btw-richtlijn wel degelijk ‘zinvol’ kan zijn ten opzichte van niet-heffing als gevolg van een ontbrekende bezwarende titel of anderszins. Die toepassing kan duidelijkheid bieden over de indeplaatstreding.