II.5.2.3 Cheques, wissels en promessen

Ook cheques, wissels en promessen kunnen verhandelbare schuldinstrumenten worden genoemd, mits luidend aan order of toonder. Het zijn documenten die ten bewijze van een betalingsverplichting dienen. Banken kunnen tot discontering van deze documenten bereid zijn als de betalingsverplichting in de toekomst is gelegen. In dat geval zal overdracht van het document aan de bank plaatsvinden tegen een lagere prijs dan de nominale waarde. De initiële begunstigde van de cheque, wissel of promesse ontvangt hierbij in wezen financiering van de bank, zoals hijzelf financiering heeft verstrekt aan zijn handelspartner doorakkoord te gaan met een uitgestelde betalingsverplichting (zie nader hoofdstuk 6). Anders dan obligaties, commercial paper, depositocertificaten en schatkistpapier zijn cheques, wissels en promessen echter meer instrumenten in het betalingsverkeer dan financieringsinstrumenten.1 Dit volgt overigens ook uit de Btw-richtlijn en de Wet OB 1968. Daarin worden bedoelde instrumenten onder de noemer ‘handelspapieren’ gebracht (artikel 135, lid 1, onderdeel d, Btw-richtlijn en artikel 11, lid 1, onderdeel j, ten tweede, Wet OB 1968; de vrijstelling voor betalingsverkeer) en niet onder de noemer ‘waardepapieren (artikel 135, lid 1, onderdeel f, Btw-richtlijn en artikel 11, lid 1, onderdeel i, ten tweede, Wet OB 1968). Daarom blijven zij in dit hoofdstuk verder buiten beschouwing.