169 Overdracht onder ontbindende voorwaarde

Een andere - en de volgens mij meest plausibele - interpretatie van het arrest is dat de Hoge Raad heeft geoordeeld dat alle vorderingen in hun geheel zijn overgedragen,1 zij het onder de ontbindende voorwaarde dat de cessionaris het in de akte van cessie genoemde lagere bedrag heeft geïnd.2 In dat geval is voldaan aan het vereiste van individualiseerbaarheid. Door het intreden van de ontbindende voorwaarde wordt de cedent weer volledig rechthebbende van de resterende vorderingen.3 Het intreden van de voorwaarde heeft geen terugwerkende kracht,4 zodat het intreden ervan geen invloed heeft op de overdracht aan de cessionaris van de vorderingen die door hem inmiddels zijn geïnd en die daardoor tenietgegaan zijn. Wordt de ontbindende voorwaarde vervuld tijdens het faillissement van de cessionaris, dan verhindert dat niet dat de cedent weer onvoorwaardelijk rechthebbende wordt van de resterende vorderingen. Voor de werking van de voorwaarde is het immers irrelevant of de cessionaris beschikkingsbevoegd is.5

Int de cedent (een deel van) de vorderingen waarvan hij slechts rechthebbende is onder de opschortende voorwaarde, dan heeft de cessionaris op de cedent mijns inziens een vordering tot afdracht van het geïnde.6 Partijen kunnen voorts overeenkomen dat de cedent zich van inning zal onthouden zolang de cessionaris het hem toekomende bedrag niet heeft geïnd, zodat sprake is van ‘voorrang’ in hun onderlinge verhouding. In een casus zoals die in het arrest Zuidgeest/Furness aan de orde was zullen partijen zulks veelal wel hebben bedoeld. Van enige voorrang in verhaalsrechtelijke zin is echter geen sprake.