III.12.2.1.2 Intrekking op grond van de Drank- en Horecawet

Intrekking van een DHw-vergunning kan geschieden op grond van art. 31 DHw. Lid 1 van dit artikel bevat een viertal imperatieve intrekkingsgronden. Een verplichting tot intrekking bestaat op grond van art. 31 lid 1 DHw wanneer door de aanvrager onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt en juiste gegevens zouden hebben geleid tot een andere beslissing (sub a). Ook wanneer niet langer wordt voldaan aan de bij of krachtens de artikelen 8 en 10 DHw gestelde eisen moet de vergunning worden ingetrokken (sub b).1 Een derde imperatieve intrekkingsgrond betreft de situatie waarin zich in de betrokken inrichting feiten hebben voorgedaan die de vrees wettigen dat het van kracht blijven van de vergunning gevaar zou opleveren voor de openbare orde, veiligheid en zedelijkheid (sub c).2 De enkele vrees is voor intrekking op deze grond onvoldoende. Vereist is dat zich concrete feiten hebben voorgedaan waarbij de verwachting is dat deze zich zullen herhalen als de vergunning niet wordt ingetrokken.3 Verder geldt dat causaal verband moet bestaan tussen de gebeurtenissen die zich in de inrichting hebben voorgedaan en het gevreesde gevaar voor de openbare orde.4 Gebeurtenissen die kunnen leiden tot de vrees voor gevaar voor de openbare orde zijn bijvoorbeeld het faciliteren van prostitutie vanuit de inrichting,5 vuurwapenbezit,6 illegale gokactiviteiten in de inrichting7 of handel in verdovende middelen.8

Hoewel de tekst van de bepaling anders doet vermoeden, kunnen ook feiten die zich buiten de inrichting hebben voorgedaan van belang zijn. Deze feiten moeten dan in relatie staan met feiten die zich in de inrichting hebben voorgedaan.9 In een uitspraak van de Afdeling uit 2012 inzake de intrekking van een DHw-vergunning welke was verleend aan Muziek Maxim betrof het een woordenwisseling die binnen de inrichting had plaatsgevonden. De betrokken personen begaven zich vervolgens naar buiten (op enkele honderden meters van Muziek Maxim) en daar vond vervolgens een geweldsincident plaats. Naar het oordeel van de Afdeling stond dit geweldsincident in relatie met feiten die zich in de inrichting hadden voorgedaan, te weten de eerdere woordenwisseling.10

Tot slot wordt de DHw-vergunning ingetrokken wanneer vergunninghouder heeft verzuimd een melding als bedoeld in de artikelen 30 of 30a DHw te doen (sub d).

Een discretionaire bevoegdheid tot intrekking bestaat op grond van art. 31 lid 2 DHw indien de vergunninghouder de bij of krachtens deze wet gestelde regels, dan wel de aan een vergunning of ontheffing verbonden voorschriften en beperkingen, niet nakomt.11 Wanneer een vergunning op deze grond is ingetrokken, dan wordt de bevoegdheid om opnieuw een DHw-vergunning te verlenen, opgeschort tot een jaar nadat het intrekkingsbesluit onherroepelijk is geworden (art. 31 lid 4 DHw). Op grond van het derde lid kan een vergunning worden ingetrokken op grond van de Wet Bibob (sub a),12 dan wel indien een vergunninghouder in een periode van twee jaar ten minste drie maal op grond van artikel 30a, eerste lid, om bijschrijving van een persoon op het aanhangsel bij de vergunning heeft verzocht en de burgemeester die wijziging van het aanhangsel ten minste driemaal heeft geweigerd op grond van artikel 30a lid 5 DHw (sub b).

Naast het intrekken van een DHw-vergunning, is in de Drank- en Horecawet nog een tweetal andere figuren neergelegd. Allereerst kan een DHwvergunning op grond van art. 32 DHw worden geschorst voor maximaal 12 weken ingeval zich een van de intrekkingsgronden genoemd in art. 31 leden 2 en 3 DHw zich voordoet. Aan de figuur van de schorsing wordt in paragraaf 12.3.4.2 meer uitgebreid aandacht besteed.

Daarnaast is in art. 33 DHw een drietal situaties neergelegd waarin de vergunning vervalt. In deze situaties vervalt de vergunning van rechtswege.13 Er is dus geen sprake van een door de burgemeester genomen besluit daartoe. Op grond van sub a van deze bepaling vervalt de vergunning wanneer

De vergunning vervalt voorts indien gedurende een jaar anders dan wegens overmacht geen handelingen zijn verricht met gebruikmaking van de vergunning (sub b). In tegenstelling tot de grond genoemd onder sub a, wordt in sub b de eis gesteld dat anders dan vanwege overmacht geen handelingen zijn verricht met gebruikmaking van de vergunning. Deze bepalingen hebben tot doel te voorkomen dat een lange periode verstrijkt alvorens (weer) van de vergunning gebruik wordt gemaakt.15 Gebruik maken van de vergunning houdt in dat het horeca- of slijtersbedrijf moet worden uitgeoefend. De Afdeling bestuursrechtspraak overwoog hieromtrent in een uitspraak waarin een inrichting voor ongeveer twee jaar was gesloten:

Appellant deed voorts een beroep op overmacht. Hij was tijdelijk arbeidsongeschikt geweest, waardoor de inrichting in die periode niet open kon. Verder had een ingrijpende verbouwing plaatsgevonden. Naar het oordeel van de Afdeling is geen sprake van overmacht als bedoeld in art. 33 aanhef en onder b DHw. De inrichting was gesloten van 1 oktober 2007 tot 6 september 2009. Reeds vanaf het voorjaar van 2008 was appellant niet meer arbeidsongeschikt. De arbeidsongeschiktheid had er dus niet toe geleid dat gedurende een jaar geen handelingen waren verricht met gebruikmaking van de vergunning. Een verbouwing waardoor de inrichting moet worden gesloten, levert volgens de Afdeling bestuursrechtspraak geen overmacht op. Zij overweegt:

Tot slot vervalt de vergunning op grond van art. 33 aanhef en onder c DHw indien een nieuwe, vervangende vergunning van kracht is geworden. Het moet dan wel gaan om een vergunning die is verleend aan dezelfde vergunninghouder.17