375 Geen overgang op de pandhouder

Veel auteurs namen reeds voordat de Hoge Raad het arrest Rabo/Erven Hengstmengel c.s.1 wees aan, dat een inningsbevoegde pandhouder gerechtigd is een van de verpande vordering afhankelijk zekerheidsrecht uit te oefenen. Veelal verklaren zij deze ‘overgang’ van het afhankelijke zekerheidsrecht op de pandhouder door de vestiging van een pandrecht op een vordering als een gedeeltelijke overdracht van die vordering voor te stellen.2 Deze voorstelling van zaken is mijns inziens weinig gelukkig. Noch door de vestiging van een stil pandrecht op een vordering, noch door het inningsbevoegd worden van de pandhouder wordt de pandhouder rechthebbende van de verpande vordering.3 Gevolg hiervan is dat aan de te verpanden vordering verbonden afhankelijke rechten niet overgaan op de pandhouder op grond van de wettelijke bepalingen waarin is vastgelegd dat deze rechten een vordering volgen bij de overgang ervan.4^,5 Bijgevolg biedt de regel dat afhankelijke rechten met de vordering overgaan op de verkrijger van de vordering, geen verklaring voor een bevoegdheid van de openbaar pandhouder tot uitoefening van de aan de verpande vordering verbonden afhankelijke zekerheidsrechten.