5.7.5 Vennootschapsrechtelijke medezeggenschap

De vennootschapsrechtelijke medezeggenschap (structuurregeling – indien van toepassing – en spreekrechten) valt niet onder de reikwijdte van de richtlijn. Deze vorm van medezeggenschap wordt dus niet op het communautaire niveau uitgeoefend, maar door de nationale medezeggenschapsorganen. Een van de redenen voor de vrijstelling van internationale holdings in de structuurregeling is dat de Nederlandse (c)or in internationale verhoudingen niet representatief is voor al het personeel.1 Koning heeft eerder de vraag opgeworpen of deze vrijstelling nog wel gerechtvaardigd is indien op het niveau van de internationale holding een werknemersvertegenwoordiging, zoals een eor, is ingesteld.2 Naar mijn mening is dit een gerechtvaardigde vraag en moet de discussie hierover worden gevoerd. Alle andere bezwaren tegen toepasselijkheid van de structuurregeling in internationale concerns kunnen worden ondervangen door toepasselijkheid van het verzwakte regime, zoals ook het geval is bij de Nederlandse vennootschappen die onderdeel uitmaken van een internationaal concern dat zijn hoofdbestuur in het buitenland heeft. Deze discussie zal binnen de EU en niet op nationaal niveau moeten worden gevoerd.

Ondanks dat er geen harmonisatie is van vennootschapsrechtelijke medezeggenschap, zoals bij ondernemingsrechtelijke medezeggenschap wel het geval is, wordt bij de hierna te bespreken Europese herstructureringen wel aandacht besteed aan de invloed van werknemers op de samenstelling van de organen van de vennootschap. Op het moment dat de EOR-Richtlijn werd aangenomen, was dit waarschijnlijk politiek niet haalbaar, maar de Richtlijnen SE, SCE en grensoverschrijdende fusies kunnen nu als een voorbeeld dienen.