5.3.1.6.4 Resumé

Perrick stelt de waarde(ring)in het erfrecht bij in het bijzonder de behandeling van de legitieme portie en de verdeling van de nalatenschap aan de orde. De redelijkheid en billijkheid bepalen in alle gevallen – mede – de wijze waarop de desbetreffende gemeenschap dient te worden verdeeld, maar hebben volgens hem als zodanig geen invloed op de waardering dan wel prijsbepaling van het gemeenschappelijke vermogen. Deze beginselen hebben in zijn visie slechts een indirecte invloed op de waarde van de betrokken goederen, in die zin dat de ‘aangewezen’ wijze van verdelen mede bepalend is voor de waarde van die goederen.

Perrick maakt een onderscheid tussen de waarde(ring)van een goed ter bepaling van de omvang van de legitimaire massa en die in het kader van de ‘vrije’ nalatenschapsverdeling. In de onderlinge verhouding tussen de erfgenamen als deelgenoten en/of legitimarissen, zijn voor de waarde van de in de verdeling betrokken goederen en schulden alle in de betrokken objecten en subjecten gelegen feiten en omstandigheden van belang. Daaronder is ook de (verkoop)waarde in het economische verkeer begrepen. Het feitelijk, mede met inachtneming van de redelijkheid en billijkheid overeengekomen verdelingsresultaat kan de waarde van die vermogensbestanddelen mede beïnvloeden. De deelgenoot kan daarvan – bijvoorbeeld als legitimaris – geen afstand nemen; hij is er immers akkoord mee gegaan.

In de verhouding tot derden dient volgens Perrick – mijns inziens terecht – voor de legitiemeregeling als hoofdregel een objectieve benadering van de waarde te worden aangehouden. Het gaat in beginsel om de waarde in het economische verkeer en voor zover de waarde in een verdeling moet worden bepaald, om een geobjectiveerde verdeling door zuiver rationeel handelende deelgenoten.