6.6.1 Belang van het kind

Het uitgangspunt in het kader van art. 15 Vo-BI:Ibis is dat de verwijzing van een zaak in het belang van het kind dient te zijn. Dat geldt ook voor art. 8 en 9 HKbV 1996, art. 4 lid 3 sub b Rv en art. 8 HMbV 2000, met dien verstande dat in het laatstgenoemde geval de verwijzing in het belang van de meerderjarige dient te zijn. Het gerecht van een lidstaat gaat slechts over tot verwijzing als het van mening is dat een ander gerecht beter in staat is om zich in het belang van het kind uit te laten. In welke gevallen het ene forum beter in staat is de zaak te behandelen dan het andere kan vooraf niet worden gezegd. De verordening zwijgt op dit punt dan ook verder.1 Of een verwijzing het belang van het kind dient, zal van geval tot geval beoordeeld worden. Het gerecht waarvan een verwijzing uitgaat (`verwijzende gerecht') en het gerecht waarnaar verwezen wordt ( `ontvangende gerecht') hebben hierover het laatste woord. Alleen als beide betrokken gerechten van oordeel zijn dat de verwijzing van de zaak in het belang van het kind is, zal een overdracht van de bevoegdheid verwezenlijkt kunnen worden.2

Wel kunnen een aantal voorbeelden worden genoemd, die zijn ontleend aan het door P. Lagarde opgestelde Toelichtend Rapport bij het HKbV 1996.3 Het eerste voorbeeld betreft een kind dat samen met zijn ouders gewoonlijk verblijft in een staat waarvan hij geen onderdaan is. Beide ouders komen als gevolg van een ongeluk om het leven. Aannemelijk is dan dat het kind terugkeert naar de staat waarvan hij onderdaan is en waar de rest van zijn familie verblijft. De rechter van de staat waar het kind (nog) zijn gewone verblijfplaats heeft, kan bepalen dat de belangen van het kind het beste worden beschermd door de rechter van de staat waarvan het kind onderdaan is. De rechter van de gewone verblijfplaats van het kind verklaart zich forum non conveniens.4 Het tweede voorbeeld betreft een procedure die betrekking heeft op het eigendomsrecht van het kind ten aanzien van een onroerend goed (bijvoorbeeld een machtiging om onroerend goed te verkopen) dat gelegen is in een andere staat dan die van het gewone verblijf van het kind. De rechter van de gewone verblijfplaats van het kind kan beslissen om de zaak, in het belang van het kind, te verwijzen naar de rechter van de staat waar het onroerend goed is gelegen. De rechter verklaart zich forum non conveniens ten gunste van het forum rei sitae.5