6.1.2.5 Vruchtgebruik

Het recht van vruchtgebruik is een beperkt recht dat zowel op (on)roerende zaken als op vermogensrechten kan worden gevestigd. Gelet op deze ruime omschrijving is het vestigen van een recht van vruchtgebruik op een net mogelijk. De vruchtgebruiker zal het net gedurende zijn leven kunnen gebruiken en van de vruchten ervan kunnen genieten. Wat als 'vruchten van een net' kunnen worden beschouwd, is bij vestiging nader te bepalen (artikel 3:216 BW). Het vruchtgebruik lijkt inhoudelijk veel op het erfpachtrecht. Er zijn echter wel bepaalde verschillen. Een daarvan is bijvoorbeeld dat het vruchtgebruik is gekoppeld aan het leven van de vruchtgebruiker. Overlijdt de vruchtgebruiker, dan vervalt het vruchtgebruik (artikel 3:203, tweede lid BW).1 Erfpacht kan op verschillende wijzen teniet gaan, maar is niet gekoppeld aan het leven van de erfpachter. Daarnaast hebben zowel de erfpachter (artikel 5:89, tweede lid BW) als de vruchtgebruiker (artikel 3:208, tweede lid BW) de bevoegdheid om tijdens de duur of bij het einde van het recht veranderingen of toevoegingen die zij aan de zaak hebben aangebracht, weg te nemen. De vruchtgebruiker (of erfpachter) van een net is (zijn) derhalve bevoegd om een bestaand net uit te breiden met een bepaald gedeelte (of met huisaansluitingen), mits de neteigenaar deze bevoegdheid heeft. Anders dan bij erfpacht (artikel 5:99 BW), kan de vruchtgebruiker echter géén vergoeding verlangen voor aangebrachte verbeteringen. Een ander verschil met het erfpachtrecht is nog de verplichting van de vruchtgebruiker het net ten behoeve van de neteigenaar te verzekeren tegen gevaren waartegen het gebruikelijk is een verzekering te sluiten (artikel 3:209 BW). De vruchtgebruiker kan ook zijn eigen risico verzekeren, maar dit is niet verplicht op basis van voornoemd artikel.