Einde inhoudsopgave
Eigendomsgrondrecht en belastingen (FM nr. 161) 2020/11.4.4
11.4.4 Hoogte van de rentevergoeding
dr. T.C. Gerverdinck, datum 13-03-2020
- Datum
13-03-2020
- Auteur
dr. T.C. Gerverdinck
- JCDI
JCDI:ADS197370:1
- Vakgebied(en)
Europees belastingrecht / Mensenrechten
Voetnoten
Voetnoten
EHRM 3 juli 2003, nr. 38746/97 (Buffalo Srl en liquidation c. Italie), par. 37: “En effet, au vu de l’importance des sommes litigieuses, la Cour considère que l’indisponibilité prolongée des ces sommes a eu un impact certain et considérable sur la situation financière de la requérante.”
EHRM 3 juli 2003, nr. 38746/97 (Buffalo Srl en liquidation c. Italie), par. 37: “A ce propos, la Cour souligne que un retard anormalement long dans le paiement d’un crédit a pour conséquence d’aggraver la perte financière du créancier et de le placer dans une situation d’incertitude (…).”
EHRM 3 juli 2003, nr. 38746/97 (Buffalo Srl en liquidation c. Italie), par. 37: “La Cour estime que, en l’espèce, le retard de la part de l’administration fiscale ne peut pas être considéré d’emblée comme ayant été compensé par le versement d’intérêts, même si ceux-ci semblent ne pas être inférieurs au taux d’inflation, surtout si l’on considère qu’il s’agit d’intérêts simples et non pas d’intérêts composés.”
Opmerkelijk aan de Buffalo-zaak is dat Italië rente had vergoed over de gehele periode dat de belastingplichtige heeft moeten wachten op haar belastingteruggaaf, maar dat het Hof desondanks oordeelde dat de fair balance was geschonden. Volgens het Hof kon Italië in de omstandigheden van het geval niet volstaan met een enkelvoudige rente, ook al was die hoger dan de inflatie. Daarbij slaat het EHRM acht op de omvang van de belastingvorderingen en op het feit dat Buffalo gedurende een langere tijd niet heeft kunnen beschikken over die bedragen, wat een duidelijke en aanzienlijke impact heeft gehad op haar financiële situatie.1 Ook wijst het EHRM erop dat de abnormale vertraging in de terugbetaling heeft geleid tot een toename van het verlies en zorgt voor onzekerheid.2 Het EHRM suggereert dat het tot een ander oordeel zou zijn gekomen als Italië een vergoeding zou hebben betaald die was gebaseerd op samengestelde rente in plaats van enkelvoudige rente.3 Kan hieruit nu worden afgeleid dat artikel 1 Eerste Protocol meebrengt dat een vergoeding voor vertragingsschade bij belastingteruggaven altijd moet worden gebaseerd op samengestelde rente? Ik meen dat die conclusie niet kan worden getrokken. In Buffalo spitste het EHRM zijn oordeel toe op de omstandigheden van het geval. Buffalo verkeerde in een verliesgevende positie en stelde zelfs dat de vertraging in de terugbetaling heeft bijgedragen aan het faillissement. Een sterke aanwijzing dat het EHRM in voorkomende gevallen enkelvoudige rente wel afdoende vindt als compensatie voor vertragingsschade, is de wijze waarop hij zelf rechtsherstel biedt in de vergelijkbare zaak Eko-Elda AVEE. In die zaak werd Griekenland door het EHRM veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding ten bedrage van een lumpsum van 6% (enkelvoudige) rente over de abnormaal laat terugbetaalde belasting, hoewel de belanghebbende om samengestelde rente had gevraagd. Blijkbaar had Buffalo in de optiek van het EHRM meer nadeel ondervonden van de vertraagde terugbetaling dan Eko-Elda AVEE en was daarom een hogere schadevergoeding op zijn plaats.