VII.2.2 Besluitverbod

Eenvoudiger kan het zijn om niet (alleen) een verbod op bepaald stemgedrag te vorderen, maar (ook) te vorderen dat het de rechtspersoon verboden is in zekere zin te besluiten. Het dagvaarden van alle of de belangrijkste aandeelhouders – soms geen sinecure1 – is dan overbodig. Dit verbod kan eveneens zijn grondslag vinden in de redelijkheid en billijkheid, waaronder begrepen het besluiten in strijd met een doorwerkende aandeelhoudersovereenkomst. Anders dan hiervoor moet de voorzieningenrechter bezien of een bodemprocedure tot vernietiging van het besluit zou leiden. Hij moet zich richten naar de waarschijnlijke uitkomst van de bodemprocedure.2 Deze toets bevindt zich op het niveau van de rechtspersoon en is daarom wat breder, zou ik denken. De rechter zal het te nemen besluit moeten wegen tegen de achtergrond van zowel de belangen van de eiser, die van de rechtspersoon als die van andere betrokkenen. Naar mij voorkomt kan de eiser overigens belang hebben bij een verbod om te besluiten in strijd met de wet of de statuten. Hoewel zo’n besluit nietig en dus zonder effect zal zijn, kan het feitelijk gewenst zijn het nemen van dat besluit te verhinderen. Dat geldt temeer als dat beoogde besluit externe werking heeft.