3.3 Tijdsindeling van de zitting

De onderzochte rechtbanken verschillen in de standaardtijd die zij uittrekken voor een comparitie na antwoord. De Rechtbank Utrecht reserveert standaard twee uur terwijl de Rechtbank ‘s-Hertogenbosch hier drie uur voor uittrekt. Tijdens iedere zitting hebben de observanten met behulp van twee stopwatches bijgehouden hoe lang de zitting feitelijk heeft geduurd en hoe die tijd door de rechter werd besteed (tabel 17).

* als geen schikking overeengekomen is.

** als schikking overeengekomen is.

Onder de categorie ‘algemeen’ (2a) valt de tijd die de rechter besteedde aan het bespreken van een regeling waarbij het de observanten niet duidelijk was of de rechter aanstuurde op een regeling ter zitting of doorverwijzing naar mediation. De gemiddelde tijd die de rechter ter zitting besteedt aan ‘algemeen’ of ‘doorverwijzing naar mediation’ is bij beide rechtbanken relatief laag, namelijk één minuut. Dit komt doordat in slechts een klein aantal zittingen tijd is uitgetrokken voor deze aspecten (tabel 18), terwijl in de overige zittingen daar helemaal geen tijd aan is besteed.

Voor alle aspecten van tabel 17 is bekeken of er tussen de twee rechtbanken significante verschillen bestaan. De Rechtbank ‘s-Hertogenbosch blijkt significant meer tijd te besteden aan de totale zitting.1 Die extra tijd wordt met name besteed aan het bespreken van een regeling2 (partijen brengen meer tijd door op de gang om met elkaar te onderhandelen).3 De langere zittingsduur in ‘s-Hertogenbosch is waarschijnlijk het gevolg van het feit dat er daar meer tijd voor de zitting wordt gereserveerd (3 uur) dan in Utrecht (2 uur). Als er meer tijd beschikbaar is neemt de rechter blijkbaar ook meer de tijd voor een zitting. De twee rechtbanken besteden procentueel wel ongeveer evenveel tijd aan de verschillende onderdelen van de zitting.