Einde inhoudsopgave
Speaking the same language (AN nr. 181) 2023/2.3.3.3
2.3.3.3 De ‘constructive’ trust
mr. K.R. Filesia, datum 25-09-2023
- Datum
25-09-2023
- Auteur
mr. K.R. Filesia
- JCDI
JCDI:ADS717375:1
- Vakgebied(en)
Ondernemingsrecht (V)
Voetnoten
Voetnoten
L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 8-002 en 8-010; J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 762; G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 271-272; R. Wilson, Halsbury’s Laws of England. Trusts and Powers (volume 98), London: LexisNexis 2019, nr. 25; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 325 en p. 327; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 715; Zie ook: Westdeutsche Landesbank Girozentrale v Islington LBC [1996] AC 669, p. 705.
L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 8-010 en 8-015; J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 761-762; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2022, p. 431-432; Y.K. Liew, Rationalising Constructive Trusts, Oxford: Hart Publishing 2020, p. 1 en p. 10; J. Hudson, B. McFarlane & C. Mitchell, Hayton, McFarlane and Mitchell: Text, Cases and Materials on Equity and Trusts, London: Sweet & Maxwell 2022, p. 709-710 en p. 765-766.
L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nr. 8-015; J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 762; Y.K. Liew, Rationalising Constructive Trusts, Oxford: Hart Publishing 2020, p. 1; S. Bridge, E. Cooke & M. Dixon, Megarry & Wade: The Law of Real Property, London: Sweet & Maxwell 2019, nr. 10-017; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 242-243.
De toepassing van de constructive trust in gevallen van een ongerechtvaardigde verrijking is omstreden. Voor de discussie over de vraag of een beroep op de ongerechtvaardigde verrijking goederenrechtelijk effect dient te hebben, zie: P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 326; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 614-621; C. Mitchell, P. Mitchell & S. Watterson, Goff and Jones: The Law of Unjust Enrichment, London: Sweet & Maxwell 2016, nrs. 37-07 t/m 37-26; J. Hudson, B. McFarlane & C. Mitchell, Hayton, McFarlane and Mitchell: Text, Cases and Materials on Equity and Trusts, London: Sweet & Maxwell 2022, p. 759-764; L. Smith, ‘Philosophical Foundations of Proprietary Remedies’, in: R. Chambers, C. Mitchell & J. Penner (ed.), Philosophical Foundations of the Law of Unjust Enrichment, Oxford: Oxford University Press 2009, p. 281-305; T. Etherton, ‘Constructive Trusts: A New Model for Equity and Unjust Enrichment’, Cambridge Law Journal 2008/67, p. 265-287; P. Birks, Unjust Enrichment, Oxford: Oxford University Press 2005, p. 302. Daarnaast betogen Birks, Chambers & Liew dat de resulting trust geschikter is voor de aansprakelijkheid op grond van een ongerechtvaardigde verrijking dan een ‘constructive’ trust. Men denke hierbij bijvoorbeeld aan ‘mistaken payments’. Zie in dit kader: J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 643, p. 744 en de aldaar aangehaalde literatuur; Y.K. Liew, Rationalising Constructive Trusts, Oxford: Hart Publishing 2020, p. 11 en p. 340-341; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 362 en p. 401-410; G. Thomas & A. Hudson, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 748-749.
Zie in dit kader ook: W. Swadling, ‘The Fiction of the Constructive Trust’, Current Legal Problems 2011/64, p. 399-433; Y.C. Wu, ‘Constructive trusts in the civil law tradition’, Journal of Equity 2018/12, p. 319-343. Vgl. ook: E. Bant & M. Bryan, ‘Constructive trusts and equitable proprietary relief: Rethinking the essentials’, Journal of Equity 2011/5, p. 171-198; Y.C. Wu, ‘Constructive trusts in the civil law tradition’, Journal of Equity 2018/12, p. 319 e.v.
P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 327; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 58-59; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 776-777. Zie ook: Y.K. Liew, Rationalising Constructive Trusts, Oxford: Hart Publishing 2020, p. 20.
Het Anglo-Amerikaanse recht duidt de onrechtmatige verkrijger van een goed aan als een ‘constructive’ trustee. Het kan voorkomen dat vanwege de toepassing van derdenbeschermingsregelingen, geen goederen voor handen zijn. In dergelijke gevallen kan de gedaagde naar Anglo-Amerikaanse recht persoonlijk aansprakelijk zijn en wordt dit uitgedrukt als ‘liable to account as a constructive trustee’. Zie hiervoor: L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 8-012, 8-021 en 8-022; J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 763; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 113-114; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 329 en p. 359; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 244-245; S. Gardner, An Introduction To the Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2011, p. 273-274; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 715.
Indien een goed wordt teruggevorderd en de verkrijger dit moet overdragen aan de oorspronkelijke rechthebbende, spreekt het Anglo-Amerikaanse recht van de totstandkoming van een ‘constructive’ trust. De enige taak die de onrechtmatige verkrijger van het goed – de ‘constructive’ trustee – heeft, is het goed over te dragen na het inroepen van het terugvorderingsrecht. Van taken van een trustee zoals in het geval van een ‘express’ trust, is geen sprake. Dit effect kan in mijn optiek derhalve in het continentale recht worden vergeleken met gevallen waarin de overdracht van een goed niet heeft plaatsgevonden vanwege het niet voldoen aan het vereiste van de beschikkingsbevoegdheid. Zie hiervoor: G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 273-274; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 58-59; S. Gardner, An Introduction To the Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2011, p. 345-348.
Men denke hierbij bijvoorbeeld aan een trustee die een ‘breach of trust’ pleegt, een gevolmachtigde die een volmacht misbruikt ter verkrijging van goederen ten eigen bate of een directeur van een rechtspersoon die zichzelf heeft verrijkt ten nadele van de rechtspersoon. Zie hiervoor o.a.: G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 291-292; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 246; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 503-621. Zie ook: W. Swadling, ‘Constructive trusts and breach of fiduciary’, Trusts & Trustees 2012/18, p. 985-999.
L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 8-010, 8-028, 8-029 en 8-033; J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 764-767; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 123-126; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 330-352 en p. 355; G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 296; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 259-263; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 563-571; C. Mitchell, P. Mitchell & S. Watterson, Goff and Jones: The Law of Unjust Enrichment, London: Sweet & Maxwell 2016, nr. 9-156; J. Hudson, B. McFarlane & C. Mitchell, Hayton, McFarlane and Mitchell: Text, Cases and Materials on Equity and Trusts, London: Sweet & Maxwell 2022, p. 757-762; S. Gardner, An Introduction To the Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2011, p. 312 e.v.; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p.783-796, p. 802-803 en p. 829 e.v.
L. Tucker, N. Le Poidevin & J. Brightwell, Lewin on Trusts, London: Sweet & Maxwell 2020, nrs. 8-016 en 8-019; J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 725 e.v.; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 114; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 346-352; G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 285 en p. 287-290; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 250-259; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 599-605; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 813 e.v.
J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 715-718; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 110-112; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 353-355; S. Bridge, E. Cooke & M. Dixon, Megarry & Wade: The Law of Real Property, London: Sweet & Maxwell 2019, nr. 10-021; G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 290-291; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 246-250; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 606-614; J. Hudson, B. McFarlane & C. Mitchell, Hayton, McFarlane and Mitchell: Text, Cases and Materials on Equity and Trusts, London: Sweet & Maxwell 2022, p. 721-724; S. Gardner, An Introduction To the Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2011, p. 325-327; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 797-802. Zie ook: Y.K. Liew, Rationalising Constructive Trusts, Oxford: Hart Publishing 2020, p. 20.
J.A. McGhee & S. Elliott, Snell’s Equity, London: Sweet & Maxwell 2020, p. 715-718; J.E. Penner, The Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 110-112; P.S. Davies & G. Virgo, Equity & Trusts. Text, Cases and Materials, Oxford: Oxford University Press 2019, p. 353-355; S. Bridge, E. Cooke & M. Dixon, Megarry & Wade: The Law of Real Property, London: Sweet & Maxwell 2019, nr. 10-021; G. Virgo, The Principles of Equity & Trusts, Oxford: Oxford University Press 2020, p. 290-291; J. Glister & J. Lee, Hanbury & Martin. Modern Equity, London: Sweet & Maxwell 2021, p. 246-250; P. Matthews e.a., Underhill & Hayton. The Law of Trusts and Trustees, London: Butterworths/LexisNexis 2022, p. 606-614; J. Hudson, B. McFarlane & C. Mitchell, Hayton, McFarlane and Mitchell: Text, Cases and Materials on Equity and Trusts, London: Sweet & Maxwell 2022, p. 721-724; S. Gardner, An Introduction To the Law of Trusts, Oxford: Oxford University Press 2011, p. 325-327; G.W. Thomas & A. Hudson, The Law of Trust, Oxford: Oxford University Press 2010, p. 797-802. Zie ook: Y.K. Liew, Rationalising Constructive Trusts, Oxford: Hart Publishing 2020, p. 20.
De ‘constructive’ trust wordt in het Anglo-Amerikaanse recht omschreven als een verzamelnaam voor trusts die – onafhankelijk van de intentie van een persoon – van rechtswege ontstaan, waarbij de goede trouw oftewel de ‘good conscience’ van de rechthebbende of bezitter van een goed, een beslissende rol speelt.1
De ‘constructive’ trust kent vele varianten en wordt in uiteenlopende omstandigheden opgelegd, waardoor de uitdrukking ‘constructive’ trust in verschillende contexten wordt gebruikt en diverse betekenissen heeft.2 De scala aan situaties waarin er sprake kan zijn van een ‘constructive’ trust, maakt het in het Anglo-Amerikaanse recht lastig om alle varianten onder één gemeenschappelijke noemer te scharren en een algehele en concrete definitie van de ‘constructive’ trust te geven. Voorts zijn er geen limitatieve gronden voor de oplegging van een ‘constructive’ trust en bestaat er thans een open stelsel van ‘constructive’ trusts.3 Het Anglo-Amerikaanse recht heeft met een vage omschrijving de mogelijkheid voor de Anglo-Amerikaanse rechter willen creëren om de term ‘constructive’ trust in nieuwe situaties in de toekomst toe te passen.
Het soms ongelukkige en vage taalgebruik dat het Anglo-Amerikaanse recht bezigt om de ‘constructive’ trust uiteen te zetten, geeft naar mijn mening ten onrechte de indruk dat er in alle gevallen waarin de ‘constructive’ trust voorkomt, daadwerkelijk een ‘echte’ trust tot stand komt. Dit is echter niet helemaal juist. Het gebruik van de term ‘constructive trust kan mijns inziens in het continentale recht het beste worden geïnterpreteerd als toegekende rechten en/of rechtsvorderingen in kwesties voortvloeiende uit onder andere een onrechtmatige daad, zaakwaarneming, of een ongerechtvaardigde verrijking4.5 Daarnaast kan de ‘constructive trust’ bijvoorbeeld betrekking hebben op situaties waarin het recht van revindicatie wordt toegekend of goederenrechtelijke bescherming bij de overdracht van een goed aan een contractspartij wordt geboden.
Het begrip ‘constructive’ trust wordt in het Anglo-Amerikaanse recht in de meeste gevallen gebezigd om aan te duiden dat het handelen van een verkrijger van (het bezit van) een goed naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, vanwege het feit dat hij wist of behoorde te weten dat zijn handelen de gerechtvaardigde belangen van personen die een recht c.q. belang in een goed hebben, heeft geschaad.6 In casu wordt het woord ‘constructive’ trust in de metaforische zin gebruikt ter vaststelling van persoonlijke7 aansprakelijkheid op grond van een onrechtmatige daad of een ongerechtvaardigde verrijking, dan wel ter toekenning van een goederenrechtelijke opvorderingsactie, ofwel een goederenrechtelijk terugvorderingsrecht. De benaming ‘constructive’ trust kan derhalve misleidend zijn. Is een recht c.q. remedie toegekend, dan dient de huidige rechthebbende of bezitter – behoudens de toepassing van derdebeschermingsregelingen – de schade die de belanghebbenden hebben geleden te vergoeden, dan wel het goed dat hij in zijn bezit heeft, over te dragen aan de oorspronkelijke rechthebbende8. Voorbeelden van situaties waarin de ‘constructive’ trust in deze categorie wordt toegepast zijn onder andere de onrechtmatige gedragingen of ongerechtvaardigde verrijking van personen die een fiduciaire functie uitoefenen9, handelingen in strijd met obligatoire vervreemdingsbeperkingen en strafrechtelijke gedragingen zoals misdrijven tegen het leven gericht, oplichting, omkoping en diefstal, die in het civiele recht als onrechtmatig kunnen worden aangemerkt.10
Voorts kunnen ‘constructive’ trusts worden opgelegd in situaties waar er reeds een bestaande fiduciaire rechtsverhouding is, doch de desbetreffende persoon – zonder de bevoegdheid daartoe te ontlenen aan een officiële benoeming – de rol van trustee aanvaardt of aanneemt.11 In die specifieke situaties ontstaat krachtens het recht daadwerkelijk een ‘constructive’ trust en wordt de officieuze trustee behandeld alsof hij een trustee is van een ‘express’ trust. In casu behoeft het ontstaan van de ‘constructive’ trust niet noodzakelijkerwijs gepaard te gaan met het onrechtmatig handelen van de officieuze trustee. Men denke bij deze variant aan de continentale rechtsfiguur van de zaakwaarneming.
Ten slotte wordt in het Anglo-Amerikaanse recht een ‘constructive’ trust als middel ingezet, teneinde bij de koop van goederen goederenrechtelijke bescherming te bieden aan een verkrijgende contractspartij in de periode tussen de contractssluiting en de levering van een goed.12 De contractspartij wordt beschermd, totdat de levering ter uitvoering van het desbetreffende koopcontract heeft plaatsgevonden.13 Als gevolg hiervan kan een eventuele daaropvolgende vervreemding of bezwaring aan een derde derhalve in beginsel niet aan de oorspronkelijke verkrijgende contractspartij worden tegenworpen. Deze constructie is vergelijkbaar met wat wij in het continentale recht kennen als de rechtsfiguur van de Vormerkung.