9.6.2 Het inhoudelijke criterium: het weglaten van essentiële informatie bij een uitnodiging tot aankoop

595. In de loi Chatel bevatte art. L.121-1-11 C.conso. een deel van de definitie van het begrip `invitation à l'achat' uit art. 2 onder i richtlijn:

Het begrip zelf ontbrak. De LME bracht hier verandering in. De uitnodiging tot aankoop wordt thans uitdrukkelijk in art. L.121-1-11 tweede alinea genoemd. Over de eerste versie van het artikel werd in de literatuur al opgemerkt dat de beoordeling van een misleidende omissie verschilt, al naar gelang er wel of geen prijs en essentiële kenmerken worden vermeld.2 Deze vermelding wijst op een boodschap `destiné à promouvoir un produit ou un service particulier'.3 Is er sprake van het noemen van een concreet product met prijsaanduiding, dan dient slechts te worden vastgesteld of de essentiële informatie genoemd onder 1-5 (duidelijk) is vermeld. De lijst is limitatief bedoeld.4

De wijze waarop art. 2 onder i richtlijn is omgezet, getuigt van een ruime opvatting van de uitnodiging tot aankoop. Naar Frans recht is sprake van een uitnodiging tot aankoop wanneer de prijs en de kenmerken van het product of de dienst worden vermeld. Niet vereist is, dat de consument in staat wordt gesteld een aankoop te doen. Dit kan betekenen dat de hogere eisen die aan deze bijzondere praktijk worden gekoppeld in een groot aantal situaties zullen worden gesteld.5 Door het weglaten van het 'in staat stellen een aankoop te doen'-criterium wordt voorts de tegenstrijdigheid uit art. 7 lid 4 blootgelegd: de informatie bedoeld in lid 1 en 3 bepaalt niet alleen of sprake is van een uitnodiging tot aankoop, maar ook of sprake is van een misleidende omissie. In de literatuur wordt opgemerkt dat Franse handelaren aan de strenge informatieplichten uit art. 7 lid 4 kunnen ontsnappen door de prijs niet in de boodschap op te nemen.6