7.4 Certificering bezien vanuit het motief continuïteit

Certificaten zijn ongrijpbaar. Dat is heel kort en bondig gezegd de uitkomst van de hoofdstukken 5 en 6. Iets genuanceerder kan ten eerste worden gezegd dat ze nog steeds ongrijpbaar zijn. Want in feite speelt de discussie over wat certificering van vermogen inhoudt al ruim honderd jaar. In grote lijnen begon de discussie met de vraag wie juridisch rechthebbende was van het gecertificeerde vermogen. Nadat daar een heersende leer over is ontstaan in het begin van de tweede helft van de twintigste eeuw, spitste de discussie zich meer toe op de rechtsgevolgen van certificering op verschillende specifieke onderdelen. Daar wordt hierna dieper op ingegaan.

Ten tweede kan ook worden gezegd dat de certificaten langzaam meer ongrijpbaar worden. Door de toegenomen complexiteit van certificering en de bestaande discussies over de rechtsgevolgen ontstaat het risico dat de ontwikkeling van certificering in de praktijk ten koste gaat van de rechtszekerheid van deze beheerstructuur. Een te grote inbreuk op de rechtszekerheid door de toename van onduidelijke rechtsgevolgen maakt dat deze beheerstructuur op een bepaald punt niet meer toekomstbestendig is. Hierna komt aan de orde dat er op dit moment ook geen alternatieve beheerstructuur is die de beheerstructuur van certificering zou kunnen vervangen. De druk op de wetgever om in te grijpen neemt daarmee toe. Deze druk wordt versterkt door de maatschappelijke behoefte aan een beheerstructuur. Het is van belang om een toekomstbestendige beheerstructuur in ons rechtssysteem te hebben met duidelijke rechtsgevolgen die voor meerdere motieven om tot beheer over te gaan inzetbaar is.1