64.1 Un cadeau empoisonné?

Stel, je gaat in 2019 naar de viering van het 130 jarig bestaan van de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond. De organisatoren vragen je de bijeenkomst te verblijden met een korte beschouwing over verdiensten van het Nederlands elftal. Om te voorkomen dat alle feestgangers dezelfde verdiensten belichten, krijg je een thema mee: de verovering van het wereldkampioenschap. Dat is toch een beetje pijnlijk, om het nu net hierover te gaan hebben, terwijl de KNVB best wat te vieren heeft. Zo voelde ik mij ongeveer, toen mij de eer te beurt viel om te schrijven over vertrouwen in de overheid. Want tja, daar doet de Awb niet zoveel mee. Het beschermen, laat staan bevorderen van het vertrouwen in de overheid vindt men niet terug in de doelstellingen van de Awb en de codificatie van het vertrouwensbeginsel komt al 25 jaar niet van de grond. Gelukkig is de Awb als een goede roman. Als je hem herleest blijkt er meer in te zitten dan je dacht. Ook het antwoord op de vraag of het van die codificatie niet toch eens moet komen. Althans, inspiratie voor dat antwoord. Maar eerst kort iets over vertrouwensbescherming, rechtsbeginselen en de rechtspraktijk.