3.5.2 Verzekerde gebeurtenis heeft zich voorgedaan voor faillissement

Wanneer de verzekerde gebeurtenis zich voor faillissement heeft voorgedaan, is evident dat de vordering tot uitkering eveneens voor faillissement is ontstaan. Het gaat in dat geval om een faillissementsschuld1 die slechts ter verificatie kan worden ingediend bij de curator.2 Op grond van art. 213m lid 2 en 3 Fw heeft de verzekerde van de failliete verzekeraar een voorrecht. Hij neemt daarom de positie van preferent faillissementsschuldeiser in. Welke plaats hij precies inneemt in de rangorde van preferente schuldeisers is afhankelijk van het soort verzekering en het soort vordering. Gaat het om een schadeverzekering, dan moet onderscheid worden gemaakt tussen periodieke en niet-periodieke uitkeringen in verband met ziekte, letsel of overlijden (art. 213m lid 2 sub a respectievelijk sub d Fw) en uitkeringen die daar geen verband mee houden (art. 213m lid 2 sub f Fw). Gaat het om een levensverzekering, dan is art. 213 lid 2 sub d op de vordering tot uitkering van toepassing.3

Voor de meeste verzekeringen geldt dat het afhankelijk is van de plaats in de rangorde en de omvang van het faillissementsvermogen hoe groot de gevolgen voor verzekerden feitelijk zijn. Wanneer het vermogen van de failliete verzekeraar onvoldoende is om alle preferente faillissementsschuldeisers geheel te voldoen, wat erg waarschijnlijk is, blijft een gedeelte van de vorderingen van de verzekerden onbetaald. In dat geval heeft het faillissement van de verzekeraar dus wel degelijk gevolgen voor de verzekerden. Maar zelfs als er voldoende vermogen is om alle vorderingen van verzekerden te voldoen, heeft het faillissement van een verzekeraar gevolgen voor verzekerden. Het duurt in de meeste faillissementen namelijk lang voordat een vordering voldaan wordt omdat moet worden gewacht tot de vereffeningsfase in het faillissement is aangebroken.

Gaat het om een WAM-verzekering of zorgverzekering, dan kunnen verzekerden, als gezegd in paragraaf 3.4.3.1 en 3.4.3.2, een beroep doen op de garantieregeling. Voor de regeling van het Waarborgfonds Motorverkeer geldt dat alleen indien en voor zover het schade betreft die is toegebracht door een motorvoertuig aan een andere verkeersdeelnemer. In dat geval worden verzekerden veelal eerder en in ieder geval volledig voldaan. Daarbij merk ik reeds nu op dat het probleem van de wegvallende dekking (dat in de volgende paragraaf zal worden besproken) zich ook in dit soort gevallen kan voordoen, omdat een verzekering meestal dekking biedt voor meer dan één schadetoebrengende gebeurtenis.