Open normen in het Europees consumentenrecht
Einde inhoudsopgave
Open normen in het Europees consumentenrecht (R&P nr. CR4) 2011/5.3.3:5.3.3 De keuze voor een handhavingsstelsel
Open normen in het Europees consumentenrecht (R&P nr. CR4) 2011/5.3.3
5.3.3 De keuze voor een handhavingsstelsel
Documentgegevens:
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon, datum 31-08-2011
- Datum
31-08-2011
- Auteur
mr.drs. C.M.D.S. Pavillon
- JCDI
JCDI:ADS494813:1
- Vakgebied(en)
Verbintenissenrecht (V)
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Ervine 2004, p. 130-131.
Bright 2000, p. 332.
Sinds de invoering van de Entreprise Act 2002.
Hodgkinson 1999.
Van de op 1 februari 2007 in de CLAB-databank opgenomen 'acties' tegen bedingen in de zin van de richtlijn betreffen 1050 van de 1879 buitengerechtelijk beslechte acties in het VK gevoerde acties. Het totale aantal in het VK gevoerde acties dat in de databank is opgenomen is overigens 1364 (daarvan zijn er dus slechts 23% door de rechter beslecht).
Rinkes 2006, p. 1.
Bright 2000, p. 332.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
281. De civiele rechter is bevoegd om in individuele B2C-zaken contractsvoorwaarden aan Reg. 5(1) te toetsen. Individuele consumenten ondernemen echter zelden juridische stappen.1 De richtlijn heeft daarnaast ook een collectieve preventieve toets in het Engelse recht geïntroduceerd.
Reg. 8(1) UTCCR 1994 verklaart de DGFT bevoegd om klachten over oneerlijke bedingen te onderzoeken. In de UTCCR 1994 is hem voorts de bevoegdheid verleend om in rechte een verbodsactie in te stellen. Reg. 8(2) e.v. bepalen dat de DGFT de overtreder om een `undertaking' kan vragen en uiteindelijk de civiele rechter om een `injunction' kan verzoeken. De DGFT beschrijft de verlening van deze bevoegdheden als 'the most important extension of my consumer protection responsibilities since the 1970s'.2
De bevoegdheid om een verbodsactie in te stellen is in de UCCTR 1994 echter ten onrechte aan de DGFT voorbehouden. In de UTCCR 1999 werden (onder dreiging van een inbreukprocedure) tal van andere instanties, waaronder consumentenorganisaties, met dezelfde bevoegdheden bekleed. De DGFT, thans de Office of Fair Trading (OFT),3 speelt niettemin de hoofdrol als 'regulator of regulators': alvorens actie te ondernemen dienen andere instanties de OFT hiervan op de hoogte te brengen.4
282. De aanpak van oneerlijke bedingen is thans veelal het werk van de OFT, die zo veel mogelijk in een buitengerechtelijke context met bedrijven over wijzigingen in algemene voorwaarden onderhandelt. De strijd tegen oneerlijke bedingen wordt in Engeland voornamelijk buiten de rechtszaal gevoerd. Het aanpassen en verwijderen van door de OFT als oneerlijk beschouwde bedingen geschiedt doorgaans in goed overleg, zonder tussenkomst van de rechter.5 De preventieve toets door de OFT wordt geprezen om zijn effectiviteit:6 het aantal klachten is exponentieel toegenomen de laatste vijftien jaar. Voor de afhandeling van klachten is echter `almost no need to resort to legal actions'.7