28.6.2 Bestaan

De vraag naar het ontstaan van de buurweg is te onderscheiden van de vraag naar het bewijs van het bestaan daarvan.1 Nu de bestemmingshandeling vormvrij is zal het bewijs vaak geleverd moeten worden door vermoedens.2 Uitoefening, krachtens een rechtsverhouding met de eigenaar, van feitelijke macht over een aan laatsgenoemde in eigendom toebehorende weg zodanig dat het gebruik past bij het gebruik als buurweg, zulks te beoordelen naar de verkeersopvatting, doet een dergelijk – voor tegenbewijs vatbaar – vermoeden ontstaan.3

Of, in de woorden van Veegens/Oppenheim:

Suyling is van mening dat slechts ongestoord gebruik en slechts gebruik dat den indruk maakt op een recht van gebruik te berusten, vermag den grond van den eigenaar met het recht van buurweg te bezwaren.5 Aldus nadert deze visie de leer van de Hoge Raad.

De Rechtbank Leeuwarden is van mening dat om het bestaan van een buurweg te kunnen aannemen een gebruik door de buren gedurende een periode van ten minste 40 jaar nodig is.7

De wet stelt niet als eis dat de weg ook feitelijk door de eigenaar van de weg mede gebruikt dient te worden.8

Art. 719 BW (oud) verbiedt slechts het zodanig wijzigen van de weg waardoor het gebruik waartoe het bestemd is onmogelijk wordt gemaakt9: het leggen van balken die de doorvaart in een buursloot verhinderen.10

Uit wijze van bebouwing kan het bestaan van een buurweg worden afgeleid.11 De bestemming kan blijken uit de uiterlijke toestand.12