Einde inhoudsopgave
Het schuldige geheugen? (SteR nr. 32) 2017/II.3.1.2.2
II.3.1.2.2 Effectiviteit en efficiëntie als instrumentele maatstaven
mr. D.A.G. van Toor, datum 22-02-2017
- Datum
22-02-2017
- Auteur
mr. D.A.G. van Toor
- JCDI
JCDI:ADS451970:1
- Vakgebied(en)
Strafprocesrecht / Algemeen
Voetnoten
Voetnoten
In het evaluatieonderzoek naar de ‘Wet Maatregelen bestrijding voetbalvandalisme en ernstige overlast’ betreffen de variabelen de wettelijke voorwaarden en effecten van demaatregel de vraag naar de effectiviteit. Andere bewoordingen die in parlementaire stukken worden gebruikt om de effectiviteit van een methode aan te duiden zijn onder andere de opheldering van strafbare feiten, de betrouwbaarheid van de techniek en het effect op de hoeveelheid criminaliteit.
In het evaluatieonderzoek naar de ‘Wet Maatregelen bestrijding voetbalvandalisme en rnstige overlast’ betreft de variabele subsidiariteit de vraag naar de efficiëntie. Een andere bewoording die in parlementaire stukken te vinden is die de efficiëntie van een methode betreft, is de kosten van de methode.
In Salets empirische onderzoek naar tegenspraak wordt, bij de bespreking van opsporingsbeslissingen, slechts een toetsbaar inhoudelijk mechanisme genoemd, namelijk de kosten-batenafweging. Naast deze afweging spelen routine, het vaststellen van het doel (falsificatie versus bevestiging) en sociale mechanismen een rol. R. Salet, Opsporing,tegenspraak en veranderende frames. Een onderzoek naar tegenspraak in grootschalige rechercheonderzoeken (diss. Nijmegen), Den Haag: Boom Lemma uitgevers 2015, p. 111- 115. Vgl. M. de Gruyter & C. de Poot, ‘Rationele keuzes van onderzoekers en rechercheurs’, in: S. Ruiter, W. Bernasco, W. Huisman & G. Bruinsma (red.), Eenvoud en verscheidenheid.Liber amicorum voor Henk Elffers, Amsterdam: Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving (NSCR) 2013, p. 187-200, waarin de nadruk ligt op de ervaring en verwachtingen bij het bepalen van keuzes binnen de (forensische) opsporing.
De tweede conclusie is dat ondanks dat niet een vast toetsingskader wordt gebruikt, wel een tweetal algemene punten uit de hierboven behandelde Kamerstukken en rapporten kan worden gedistilleerd die wordt gebruikt om de bijdrage van een opsporingsmethode aan de waarheidsvinding te beoordelen. Op verschillende manieren komen de volgende twee beoordelingspunten regelmatig terug: 1) de effectiviteit1 van de methode en; 2) de efficiëntie2 van de methode. Ook in de opsporingspraktijk zijn deze beoordelingen van belang.3