13.4.2 Binnen welk politiek-filosofisch kader kan het juridische begrip van godsdienst worden geplaatst?

De ruime definitie van de term kerkgenootschap is in het verleden vooral gemotiveerd vanuit de gedachte dat men hiermee theologische geschillen tussen de traditionele, in het land gevestigde (protestantse en katholieke) denominaties kon vermijden. Naarmate de samenleving meer multicultureel van aard werd, werd de noodzaak om een open definitie van het begrip kerkgenootschap te hanteren groter. In principe kunnen alle godsdiensten een kerkgenootschap vormen, ook die waarbij het begrip kerk wezensvreemd is. Deze benadering is accommodationistisch van aard. Zij houdt principieel de deur open voor een pluraliteit aan godsdiensten. Deze benadering komt nog eens extra naar voren ten aanzien van de ontwikkeling van de eis dat een kerkgenootschap moet doen aan godsverering (religiositeitseis). In wetgeving en literatuur legt men deze eis steeds losser uit en stelt men dat het voldoende is wanneer de gemeenschap een religieus karakter heeft. Met deze uitleg schept men (juridische) ruimte voor religies, religieuze en levensbeschouwelijke bewegingen waarbij de godsverering niet of minder prominent aan de orde is.