4.2.3 Tussenconclusie

In het algemeen kan geconcludeerd worden dat de redelijkheid en billijkheid partijen een grote mate van ruimte geeft, waar het de uitleg van een gesloten overeenkomst betreft, omdat primair gekeken wordt naar de bedoeling van partijen. De open norm perkt de ruimte het meest in (verkleinde partijautonomie), waar het een aanvullende werking heeft die niet gebaseerd is op bestaand regelend recht. Partijen zien zich dan immers geconfronteerd met regels die zij niet hebben afgesproken en die niet direct te herleiden zijn uit de wet.

In het geval van de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid wordt de ruimte voor partijen ook ingeperkt, maar omdat dit terughoudend plaatsvindt, blijft de beperking in beginsel gering. Als het echter plaatsvindt, is dit de meest vergaande beperking van de ruimte van partijen (een inbreuk op de partijautonomie).