10.5.4.3 Vereenvoudigde aangifte (onvolledige aangifte)

De vereenvoudigde aangifte stelt personen in staat om bepaalde informatie of bewijsstukken weg te laten en op een later moment aan te vullen (onderdeel 7.6.1.1). Indien de douanewaarde is afgestemd op een initiële interne verrekenprijs, opent dit de mogelijkheid om een retroactieve verrekenprijsaanpassing in aanmerking te nemen door op het moment dat de goederen onder de douaneregeling ‘in het vrije verkeer brengen’ worden geplaatst, het bestanddeel douanewaarde ‘open te laten’ en definitief te maken met een aanvullende aangifte. De termijn van tien dagen waarbinnen de aanvullende aangifte moet worden ingediend is echter te kort om retroactieve verrekenprijsaanpassingen in aanmerking te nemen. De termijn kan echter worden verlengd door de douaneautoriteiten naar twee jaar in uitzonderlijke, naar behoren gemotiveerde gevallen die verband houden met de douanewaarde van goederen (onderdeel 6.4.2). Daarmee toont de vereenvoudigde aangifte sterke gelijkenissen met het Reconciliation Programme zoals toegepast in de Verenigde Staten (onderdeel 10.4.3.3). Onderliggend beleid, waarin expliciet wordt aangegeven dat de vereenvoudigde aangifte kan worden gebruikt om de douanewaarde af te stemmen op interne verrekenprijzen, ontbreekt echter thans nog.

Daarnaast komt de vraag op of deze faciliteit wenselijk is met het oog op de administratieve lasten. De Internationale Kamer van Koophandel vindt bijvoorbeeld dat het ‘openlaten’ van de invoeraangifte zorgt voor een te grote administratieve last voor het bedrijfsleven.1 Indien immers aan het einde van de termijn een reconciliatie plaatsvindt, zal per ingediende invoeraangifte een aanvullende aangifte ingediend moeten worden. Derhalve lijkt de vereenvoudigde aangifte in theorie wel gebruikt te kunnen worden voor het in aanmerking nemen van retroactieve verrekenprijsaanpassingen, maar is dit niet wenselijk.