Executele (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel recht) 2007/III.E.5:III.E.5. Kwijting en decharge?

Executele (Publicaties vanwege het Centrum voor Notarieel recht) 2007/III.E.5

III.E.5. Kwijting en decharge?

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Dat men er als executeur niet zonder meer wakker van hoeft te liggen dat een erfgenaam geen kwijting en decharge wenst te verlenen, blijkt uit een ongepubliceerde uitspraak1 van de rechtbank Den Haag van 17 augustus 2005 waarin de erfgenamen werden veroordeeld 'om binnen 14 dagen na de datum van betekening van het vonnis decharge te verlenen voor de rekening en verantwoording voor de verdeling zoals opgemaakt door de notaris.' In een recente dissertatie over de Entlastung (de decharge) van de Testamentsvoll-strecker concludeert en waarschuwt Bonefeld:2

'In der Praxis kommt es hingegen nicht selten zu Streit zwischen den von der Testamentsvollstreckung Betroffenen unddem Testamentsvollstrecker selbst. [...]. Nach Beendigung samtlicher Geschafte im Rahmen einerTestamentsvoll-streckung steht derTestamentsvollstrecker vor dem Problem, wie er seineTestamentsvollstreckung beenden kann, ohne in der Zukunft vermeintlichen Haf-tungsanspruchen der Erben ausgesetzt zu sein.'

Reden genoeg om in ons stelsel de uitspraak van de Rechtbank Den Haag te koesteren over de 'vervangende Entlastung'. Bonefeld komt immers (p. 185) tot de conclusie: 'Dem Testamentsvollstrecker ist kein Anspruch auf Entlastung zuzubilligen.' Hoe gaat een en ander in de praktijk dan in zijn werk? 'Es handelt sich um nicht judizierbare psychologischeTatbestande.'

Prinsen lijkt in zijn dissertatie3 in het midden te laten of er een recht is op 'kwijting en decharge':

'Beheersbevoegheidimpliceert als regel een zekere vrijheid (''freies Ermessen''). Over de wijze waarop daarvan gebruik is gemaakt, dient aan de belanghebbende rekening en verantwoording te worden afgelegd. Wordt de verleende bevoegd-heidook bij uitleg van het daartoe behorende ''freies Ermessen'' niet overschreden, dan vrijwaart een deugdelijke verantwoording de rekenplichtige in het algemeen van aansprakelijkheid jegens de belanghebbende in hun interne rechtsbetrekking. De daartoe door de rekenplichtige bijgehouden administratie is voor het verkrijgen van kwijting (decharge) van groot belang.'

Als ik het goedzie is (vrijwillige) decharge iets waar men op hoopt, niet iets waar men zonder meer recht op heeft, maar dat 'spontaan' verdiend zal moeten worden.4 Een onvrijwillige decharge kan men proberen via de rechter af te dwingen, zoals hiervoor gezien in de ongepubliceerde uitspraak van Rechtbank Den Haag. Men zou via de quasi-overeenkomstgedachte wellicht ook nog kunnen terugvallen op art. 6:48 BW waar in het algemeen de kwi-teerplicht is geregeld voor het nakomen van verbintenissen, zij het dat daar gesproken wordt van 'tenzij uit overeenkomst, gewoonte of billijkheid anders voortvloeit.'

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.