9.7.2.1 Bewijs dat de verdachte heeft verborgen of verhuld

Het verhullen door de verdachte van (het bestaan van) mogelijk belastend bewijsmateriaal, kan ook ertoe leiden dat de autoriteiten daarvan geen weet hebben of althans daarover in onzekerheid verkeren en bij de verdachte naar het materiaal moeten ‘vissen’. Vgl. de gedwongen verkrijging van rekeninginformatie waarop een bankgeheim rust. Vanwege dit geheim (of beter: verhullen) zijn de autoriteiten vaak niet in staat om buiten de verdachte om te verifiëren of sprake is van een geheime rekening.

Vgl. de zaken Funke en J.B. Daarin konden de autoriteiten de verlangde informatie enkel van de klagers verkrijgen. Hoewel de omstandigheden in deze zaken hier wel aanleiding toe geven, houdt het EHRM daarin geen rekening met de (niet ondenkbare) mogelijkheid, dat klagers moedwillig belastend bewijs in de vorm van documenten hebben willen wegmaken of -houden. Een voor de hand liggende verklaring is dat de Franse en Zwitserse regering daarover voor het Hof niets hebben gesteld. Een andere, meer speculatieve verklaring is bijvoorbeeld dat het ging om documenten die klagers voor eigen gebruik onder zich hadden (en niet voor toezichtsdoeleinden).3